Henk Spaan.Beeld Artur Krynicki

Je kunt niet om Erling Braut Håland heen

PlusSpaan geeft punten

Sportjournalist Henk Spaan recenseert dagelijks spelers, coaches en andere personen uit de voetbalwereld in de rubriek Spaan geeft punten. Reageren? h.spaan@parool.nl

20 februari: een 9 voor Erling Braut Håland

Je kunt niet om Håland heen, hoewel ik een demarrage van Mbappé nog altijd opwindender vind. Het is de vraag wie van die twee sneller is. Schieten doet die lange witte harder, zagen we gisteren bij het tweede doelpunt. Zijn werk­ethos is beter. Nadat hij een corner had onderschept, begon Håland te rennen, een meter of tachtig over het veld. De zestig meter die er deel van uitmaakten, deed hij in 6,64 seconden. Het wereldrecord sprint staat op 6,34. Hij heeft één probleem: zijn agent is Raiola. Dat zal hem steenrijk maken zonder de aan een topsporter klevende populariteit. Je ziet hoe Raiola nu de reputatie van Pogba vernietigt. In de radioshow Talksport werd hij furieus aangevallen door zakenman en columnist Simon Jordan voor het systematisch zaaien van tweedracht. In Nederland wordt ‘Mino’ uitsluitend naar de mond gepraat.

19 februari: een 4 voor Dominik Kotarski

Volgens de site Transfermarkt is Kotarski, de keeper van Jong Ajax, anderhalf miljoen euro waard, haha. Ünüvar, Ekkelenkamp en Brobbey moeten gek worden van het structurele keepersprobleem bij Jong Ajax. Ze speelden weer een uitstekend half uur tegen NAC waarin ze met 2-0 voor kwamen, totdat Kotarski er vier doorliet waarvan twee na blunders. Toch viel er genoeg te vieren onder de hagel op De Toekomst. Van NAC-speler El Allouchi, van een paar heerlijke ballen van Ünüvar, van de herboren Jensen, van Brobbey en van de invalbeurt van Kenneth Taylor. Ze zijn wel erg jong allemaal. Daarom legden ze het ook af, omdat NAC begon te beuken als Getafe. De leider van de schoffelbrigade was ene Van Hecke (19) die Ekkelenkamp een kaart aansmeerde alsof hij Ramos was. Later zag ik dat hij een neef is van Jan Poortvliet. 

Dominik KotarskiBeeld BSR Agency

18 februari: een 8 voor Edson Álvarez

Álvarez speelde tegen RKC een vlekkeloze wedstrijd, met als hoogtepunt een klassieke, balveroverende sliding in het strafschopgebied. Edson stelde zich goed op, kwam voor tegenstanders en was sterk in de lucht, alles wat van een centrale verdediger wordt verwacht. Het publiek koos Donny tot ‘King of the Match’; als het aan het publiek lag, werd Donny elke week verkozen tot ‘King of the Match’. En het lígt aan het publiek. 

Álvarez speelde zondag, relatief gezien, beter. Zeker zijn gezinssituatie in aanmerking nemend. Zijn vrouw/vriendin is nog geen 21 en mag daarom Nederland niet in. Dat krijg je in landen waar extreemrechts de grootste bek opzet. Heeft de personeelsafdeling van Ajax alle zeilen bijgezet om bij de IND een uitzonderingssituatie te bepleiten? Mevrouw Álvarez gaat bij binnenkomst echt geen uitkering aanvragen. Dat is toch de grootste angst? 

Edson ÁlvarezBeeld ANP Sport

15 februari: een 9,5 voor Hakim Ziyech

Het beste stuk over Hakim Ziyech, sorry: verreweg het beste stuk over Hakim Ziyech, is al twee jaar oud. Het is van Sam Planting en het staat in Hard gras 118. ‘Simply the best’ heette het omslagverhaal. Hij schreef het in een tijd dat deskundigen niets anders deden dan Ajax’ spelmaker afzeiken. Ik sluit niet uit dat Johan Derksen, wijzend op zijn lichaamstaal, de woorden ‘dat soort jongens’ heeft gebruikt.

Zelf ben ik ook schuldig: het was een loyaliteitskwestie. Hakim zei dat Van Basten een slechte trainer was. Ik heb toen gewezen op zijn beste seizoen bij Heerenveen: dat hij onder Marco 31 wedstrijden had gespeeld met 9 doelpunten en 9 assists. Iets in mij zegt dat de mildere Ziyech van vandaag Van Basten geen ‘slechte trainer’ meer zou noemen. Het talkshow-idioom is nooit iets geweest voor hem.

Aan de andere kant heeft Van Basten zich in de jaren dat Ziyech een schietschijf was, ook niet onbetuigd gelaten. Vanavond ga ik Fox kijken om te zien of Marco eindelijk genegen zal zijn tot een benadering die recht doet aan de beste nummer tien in de eredivisie sinds Eriksen en Bergkamp.

In dat twee jaar oude artikel van Sam Planting wees hij erop dat Ziyech al in die tijd en de jaren ervoor in allerlei statistieken zo ver voorop liep dat de weerzin tegen hem op niks anders gestoeld kon zijn dan op zijn lichaamshouding en, vermoedelijk maar onbewijsbaar, etniciteit. ‘In elke statistische categorie die de creativiteit van een speler meetbaar maakt steekt Ziyech er met kop en schouders bovenuit,’ schreef Sam. Behalve, het enige puntje van kritiek, in zijn afstandsschoten. In een sport waar ‘playing the percentages’ steeds belangrijker wordt, schoot en schiet hij te vaak vanuit een positie die maar weinig uitzicht op succes biedt. Inmiddels is zijn status zo gegroeid dat de tribuneklanten zo’n rouletteschot lachend wegwuiven als ‘typisch Ziyech’.

15 februari: een 8 voor Calvin Stengs

Mensen zeggen dat Ajax gewoon 50 miljoen moet bieden om Stengs en Boadu bij AZ weg te halen. Het geld is er en AZ is niet in de positie het te laten liggen. Dat laatste klopt: ze kunnen in Alkmaar natuurlijk hard blijven roepen dat ze hun spelers niet aan de concurrent gaan verkopen, maar meer dan fluiten in het donker is dat niet.

Is zo’n deal wenselijk voor Ajax? Ten eerste staan beide spelers onder contract bij Mino Raiola. Meer zeg ik niet. Ten tweede moet Boadu nog aantonen dat hij kansen op twee meter van het doel niet zal blijven missen. Er zit bepaald structuur in het om zeep helpen van droomsituaties waarmee Vincent Janssen voorheen wel raad mee wist. Voor Stengs geldt: kantelt hij weleens een wedstrijd? Was hij in staat tegen NAC de boel in handen te nemen en de overwinning eruit te slepen?

Het moeilijkste van scouting is om de groeipotentie te zien. Is die er? Die vraag moet Overmars beantwoorden.

15 februari: een 8 voor Jérémie Boga

Boga (23) blinkt uit bij Sassuolo, staat op de radar van Barcelona en is verkocht door Chelsea voor drie miljoen met dezelfde terugkoopclausule. In 2009 speelde hij, 12 jaar, op het Torneo del Futuro in Amstelveen met teamgenoten als Tomori, Abraham, Solanke en Clarke-Salter. En dan zeggen ze dat Engelse clubs slechte jeugdopleidingen hebben.

14 februari: een 8 voor Tessel Middag

Gisteren zat ik lang in de auto, waar ik zonder schuldgevoel naar podcasts kan luisteren. Ik stuitte op een aflevering van vijf maanden oud van Gijs Groenteman in gesprek met de voetbalster Tessel Middag en haar vader, de poëziekenner Guus Middag. Het interview was in allerlei opzichten verademend. 

Dit zal me het beste bijblijven: de uitleg door Tessel van het in Oost-Londen geboren taalkundige fenomeen ‘rhyming slang’. Als haar trainer iemand waarschuwt voor het gevaar in haar rug, zegt hij ‘boulder’. Omdat boulder rijmt op shoulder en men er in het Cockney voor kiest het rijmwoord te gebruiken. Het terugkijken van een spelfragment heet ‘to butcher the clip’. Een slager gebruikt immers een haak, in het Engels: hook en dat rijmt op look. Guus Middag vond het poëzie, die nu eenmaal vaak voortkomt uit de taal van het volk. 

Tessel MiddagBeeld BSR Agency

13 februari: een 9,5 voor Hakim Ziyech

Een opvallend aspect aan Hakim is zijn fanbase. Sinds de Beatles in het Shea Stadium heb ik niet meer zo’n onvoorwaardelijke liefde gezien. Mijn dochter, die maanden bezig was om het juiste uitshirt met ‘Ziyech’ achterop te verkrijgen. Op Twitter zie je hartverscheurende teksten over zijn vertrek naar Chelsea. Lodewijk Asscher twitterde zijn verdriet. Een stuk naar mijn hart verscheen iets meer dan een week geleden in De Groene Amsterdammer. Het was van Sofie Lakmaker. ‘Hakim Ziyech doet me in meerdere opzichten denken aan God, en misschien wel het meest door zijn totale onbereidwilligheid om aan zichzelf te werken.’ Ik kan dit niet lezen zonder in lachen uit te barsten en ‘ja, zo is het’ te zeggen. Ziyech werd van een speler die bij de bus een zet kreeg van een hooligan tot de voetballer met de loyaalste en intelligentste volgelingen.

12 februari: een 5 voor René van der Gijp

Begin jaren tachtig was ik in Milaan voor een toernooi dat Mundialito heette. De wedstrijd was Inter-Milan en in het blauwzwart deed René van der Gijp mee, naast Bergomi, Collovati, Altobelli en Hansi Müller. Apollonius Konijnenburg had het geregeld. René begon goed: hij demarreerde en ‘maakte zijn acties’. Dat duurde een minuut of twintig. Daarna doofde hij langzaam uit. Misschien heeft hij in de tweede helft nog even bij Milan meegedaan. Tot een transfer is het niet gekomen. René had talent, maar er ontbrak iets. Tot mijn verbazing liep hij maandag bij helemaal leeg over Ajax. Hoeveel moeite ‘Ruud en ik’ in het Nederlands elftal met de Ajax-spelers hadden, met die Van Basten en Van ’t Schip. Boeve en Silooy lachten ze gewoon uit, Ruud en hem.

René zou vijftien interlands spelen. Zes gewonnen, waarvan twee tegen Cyprus.

11 februari: een 9+ voor Frenkie de Jong

De Jong was helemaal niet zo’n groot talent als we dachten, schreef iemand. Erik ten Hag vond het bij Rondo jammer dat Frenkie niet op zijn beste positie stond bij Barcelona. De inkt onder deze aannames was nog niet droog, of Frenkie speelde zijn allerbeste wedstrijd. Niet als de helft van een dubbele zes, nee hoor, als loper op links naast Busquets. 

Voetballers met zo’n groot talent breken dwars door de schema’s en dogma’s van trainers heen. De opbouw van de aanval waaruit hij scoorde kwam helemaal voor zijn rekening. Hij maakte zich los van zijn bewakers op het middenveld en demarreerde voluit. De bal ging naar Messi, kwam door de lucht terug en in volle vlucht controleerde Frenkie en schoot hij raak. “Frenkie spreekt met de voeten,” zei Erik ten Hag. Daarin had hij wél gelijk.  

Frenkie de JongBeeld Getty Images

8 februari: een 9 voor Alexander Isak

Het is onrechtvaardig dat Willem II geen cent zag van de transfer van Isak naar Real Sociedad, noch een cent zal zien van zijn onherroepelijke transfer naar de top. Het was bij Willem II dat de nu pas twintigjarige voetballer zichzelf ontdekte als de potentieel grote speler die hij in zich droeg. In Tilburg maakte hij dertien doelpunten in zestien wedstrijden, inclusief een aantal penalty’s.

De mensen op de tribune daar hadden al snel in de gaten dat ze een echte voetballer hadden gescout, een betere spits dan Sol, Dembélé en Bombarda bij elkaar. Het zegt iets over de technische staf van Borussia Dortmund. Ze kochten hem voor 9 miljoen en lieten hem in tweeënhalf jaar een schamele vijf keer in het eerste spelen. Het zou Koster en Mathijsen niet gebeuren.

Donderdagavond keek ik naar Real Sociedad-Real Madrid. Na een minuut of twintig knalde Isak snoeihard op doel, Ødegaard schoof de rebound binnen.

In de tweede helft haalde Isak de bal atletisch om voor de 2-0, en twee minuten later liet hij een raket los in de korte hoek voor 3-0. Die jongen kan zo ongelofelijk hard schieten, zonder dat hij zichtbaar veel kracht op de bal uitoefent. Dat is techniek. Twintig minuten voor tijd schudde hij Marcelo met een onverschillige schijnbeweging als een vlieg van zich af, om de assist te leveren voor de 1-4 aan Merino. Intussen was Ødegaard al gewisseld en moest ook Isak gaan zitten. Foutje van de coach. Madrid kwam terug tot 4-3 en dreigde in de zes extra minuten gelijk te maken. Het scheelde weinig.7 februari: een 5 voor Mino Raiola

De Volkskrant had een elftal opgesteld met voetballers die door Raiola worden vertegenwoordigd. ‘De Raiola-boys bestormen de top.’ De krant, Willem Vissers, meldde dat de zaakwaarnemer bij sommigen berucht was omdat hij spelers te vroeg naar het buitenland zou brengen. Mino noemde dat onzin. Malen en Gravenberch hadden allang naar het buitenland gekund, maar hij liet ze lange contracten bij hun club tekenen. Huh? Malen werd op zijn zestiende door hem naar Arsenal gebracht waar hij mislukte. Kluivert is te vroeg verkocht. Tete idem. Bouy is verdwenen. Dat Gravenberch nog niet is weggebracht, ligt niet aan Mino maar aan Ryans ontwikkeling die niet als bij toverslag gaat. Zodra zijn speler weg wil en er is een club voor hem, zit Mino ertussen. Niet erg, maar zeg dat gewoon. Wel erg is de perverse hoogte van de bedongen vergoedingen.

Alexander IsakBeeld Getty Images

8 februari: een 7 voor Memphis Depay

Memphis gaat te hard met die revalidatie. Twee weken terug meldde hij trots hoe hij op een trampoline kon staan, spelend met een bal aan de voeten. Dat was een maand na de operatie door de Italiaanse ­chirurg Mariani, die ook Totti, Nesta, Vucinic, Insigne en Strootman hielp. De laatste adviseerde Memphis naar deze toverdokter te gaan. Sindsdien is hij in Rome met zijn persoonlijke kok en revalideert hij van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat.

Dokters staan versteld en waarschuwen: ‘Wie de natuur probeert te misleiden, moet daar altijd voor betalen.’ Aldus de vroegere clubarts van Lyon. Ik keek op de site kniechirurgie.nl van Cor van der Hart. In samenwerking met Jules Alberga, de gerenommeerde fysiotherapeut, schreef de orthopedisch ­chirurg het hoofdstuk over revalideren. ‘Het duurt tot twee jaar na een operatie voordat de kruisbandplastiek is ‘uitgerijpt’, de botkneuzing volledig is verdwenen (…), de neuromusculaire controle en de bovenbeenspierkracht zijn hersteld.’

Een andere angstaanjagende zin luidt: ‘Onlangs is aangetoond dat een veilige terugkeer op het speelveld kan plaatsvinden tussen twaalf en vijftien maanden.’

Ik vrees voor de opofferingsgezindheid van Depay. Hij moet en zal het EK halen, wat bedreigend kan zijn voor de rest van zijn loopbaan. Ligt hier niet een taak voor Edwin Goedhart of zelfs Ronald Koeman?

Memphis DepayBeeld BSR Agency

8 voor februari: een 5 voor Gino Bosz

Bosz van Go Ahead probeerde Brian Brobbey omver te kegelen, het grappigste moment van Jong Ajax-Go Ahead. De camera bleef op het verzonken standbeeld Brobbey gericht zodat niet zichtbaar werd hoe ver Bosz buiten beeld vloog. Ik schat een meter of drie. Daarna schopte hij hem huilend van achteren. In het vervolg zal Bosz ruim om Brobbey heenbuigen.

Gino BoszBeeld VI Images

6 februari: een 8 voor Ángel di María

Tijdens Nantes-PSG was er een spits die de aandacht trok: op zijn rug stond Simon. De verslaggevers spraken het uit op zijn Engels. Onder ­leiding van de weergaloze Di María liep PSG uit naar 0-2. Even later maakte Kimpembe een foutje op de middenlijn, waarop Simon er als een hazewind met de bal vandoor ging en scoorde. Het werd tijd voor Google. Simon heette ook nog Moses Daddy, hij kwam uit Nigeria en speelde in 2013 kort voor Ajax. Daarna werd hij getransfereerd/verkocht/­vervoerd naar AS Trencín in Slowakije. Dit speelde zich af in de tijd van de Fluwelen Revolutie in Amsterdam. Dat iemand Simon (nu 24) heeft ‘weggebracht’ naar La Ling ligt voor de, opgehouden, hand. Intussen heeft Ling hem verkocht aan Gent, dat hem verkocht aan Levante, dat hem verhuurde aan Nantes. Er is wat afgesold met – en geld verdiend aan – die jongen.

Ángel di María na Nantes-Paris.Beeld BSR Agency

5 februari: een 9 voor Steven Bergwijn

Vanaf het begin waren zijn medespelers onder de indruk van Bergwijns werkethos op de training. Al snel durfde hij enige hoogstandjes aan. Tegen City nam hij aanvankelijk geen risico’s, speelde de bal naar de dichtstbijzijnde medespeler en deed zijn verdedigende werk waarvan vooral Walker en Mahrez last van hadden. (Hij had twee onderscheppingen en pakte vijf keer een bal af.) Het waren de eerder genoemde tegenstanders die hij in de tweede helft opjoeg totdat ze een corner moesten weggeven. Moura kreeg de bal en speelde Bergwijn lastig in. De controle was razendsnel, het schot beheerst. Bij Voetbal Inside waren ze zo sportief om de denigrerende voorspellingen van Gijp en Derksen te laten zien. Dat zou de bank worden voor Bergwijn. Mourinho was namelijk niet gek. Bij PSV testen ze inmiddels de weegschaal. Vijf kilo te zwaar toch?  

4 februari: een 5 voor Mohammed Ihattaren

Je kunt het Gravenberch niet kwalijk nemen dat hij tijdens Ajax-PSV minstens zes keer de bal verloor. Een jongen van zeventien hoort geen basisspeler te zijn.

Hoewel, Rayan Cherki van Lyon is zestien en staat soms in de basis. Twee weken geleden speelden ze tegen Nantes voor de beker: Cherki maakte de eerste twee goals en gaf de assists voor de derde en de vierde. ‘Niet normaal’, zoals men in het voetbal zegt.

Gravenberch is niet zo’n dribbelaar noch goalgetter, dus we mogen hem op zijn zeventiende niet te hard vallen. Je ziet het aan Mo Ihattaren die bij PSV op jonge leeftijd te belangrijk is gemaakt. Denken dat je tegen Ajax de show kunt stelen door mensen te poorten, is onvolwassen. Wie vertelt het hem? Faber niet, Raiola niet. En Van Bommel mag niet meer appen.

1 februari: een 8 voor Dusan Tadic

Het voetbal van Tadic speelt zich af op een ander niveau, althans op een ander niveau dan dat van zijn teamgenoten. Hij is uit vorm, zeggen ze. De vraag rijst hoe hij dan aan 8 doelpunten en 15 assists komt. Bij sommige voetballers betekent de term ‘uit vorm’ iets anders dan bij de meeste. Hij is de enige fitte speler bij Ajax die geen anderen nodig heeft om kansen te scheppen. Ik heb hier geen ‘passmaps’ of gedetailleerde cijfers, maar ik zie hem Van de Beek het meest zoeken. Daarom is het zo jammer dat Donny tegenwoordig verder bij hem vandaan speelt. Zet hem gewoon weer op 10 en laat hem samen met Tadic de gaten zoeken die de twee Duitsers laten vallen.

Niet dat er veel aanleiding is om aan de tactische keuzes van Ten Hag te twijfelen. Vooral in Europa heeft hij zijn vakmanschap laten zien. Wij, de toeschouwers, kijken anders dan een coach. Wij ergeren ons aan een sjokkende Gravenberch en aan Promes die denkt dat hij zonder Ziyech ook het mannetje is. Ik ben bang dat Ten Hag Gravenberch laat staan. Hij heeft iets dogmatisch, een bijna voelbare weerzin

om terug te komen op eerder genomen beslissingen. Dus zal Eiting tot zijn verstikkende woede met het torenhoog opgetrokken trainingsjack weer op de bank plaatsnemen om toe te zien hoe Rosario scoort. De enige die dit Amsterdamse angstbeeld kan voorkomen is Erik ten Hag.

Toon Gerbrands.Beeld BSR Agency

1 februari: een 9 voor Jack Grealish

Opnieuw beschikt Leicester City over een elftal dat de Champions League gaat halen. Dit team heeft nog meer talent dan de kampioensploeg van 2016. Vooral het middenveld is van topkwaliteit met Tielemans, die tegen Aston Villa hard op de lat schoot, Ndidi die bijna net zo goed is als Kanté toen, en op nummer 10 een fijne dribbelaar, Maddison, die vast mee mag naar het EK, als zijn tegenstander van Aston Villa, Grealish, hem niet in de weg loopt.

Leicester koopt zo goed in: nu hebben ze weer een Turkse verdediger gevonden, Söyüncü, die ik alleen de trema’s op zijn klinkers kwalijk kan nemen. In het eerste kwartier schoot Maddison drie keer op doel en drie keer hield de Noorse, derde, keeper Nyland een onmogelijke bal. Daarna nam Grealish het middenveld over en werd Villa beter. Voor individualisten

is de Premier League een soort honkbal, waar een goede slagman twee van de drie ballen mist. Door het enorme tempo gaat er, ook bij de grote spelers, zoveel fout dat alleen de mentaal sterksten er tegen kunnen. Daarom zou het me niet verbazen als Bergwijn slaagt bij Tottenham Hotspur.

Jack Grealish.Beeld Visionhaus

1 februari: een 4 voor Toon Gerbrands

Ik moet zo lachen om de ‘lijntjes’ van Mark van Bommel. Je kunt hem dingen kwalijk nemen: het gesol met Zoet, het dogma van twee brekers naast elkaar

op het middenveld, zijn onverschilligheid tegenover diëtisten. Maar niet het weven van lijntjes en netwerken. De grote smeercampagne komt uit de top van PSV met als notulant het Eindhovens Dagblad. De spelers van PSV hebben Van Bommel echt niet nodig om Bergwijn zijn transfer te gunnen. Kijkt Gerbrands weleens op Instagram? Daar zou hij kunnen zien hoe blij zijn medespelers zijn voor Bergwijn. Dat heet ­collegialiteit, soms zelfs vriendschap. Zo blijkt PSV toch een warme club te zijn.

Toon Gerbrands.Beeld ANP

31 januari 2020: een 8 voor Piet Keizer

Het was nog pech ook dat Keizer en Pijlman met hun hoofden tegen elkaar sloegen tijdens DWS-Ajax in maart 1964. Pijlman, een jaar eerder begonnen als rechtsback, zou naar links verhuizen, nadat de roodharige Joop de Jong zijn been had gebroken. Als Piet Keizer Flinkevleugel had getroffen, zou er nooit zo’n kopduel zijn gevolgd. Fritsie, aan de kleine kant, schakelde ­overigens Moulijn en Keizer vaak genoeg uit. Ik kreeg een leuke mail van Hans de Bakker die iets vertelde over Herman Niessen, de centrale verdediger. Hij werkte op de drukkerij van zijn vader aan de Prinsengracht. De specialiteit was het bedrukken van moiré graflinten voor de bloemenwinkels. ‘Dag lieve moeder,’ stond erop. Of ‘rust zacht’. Toen Rinus Israël en Daan Schrijvers kwamen, moest Niessen naar het tweede. André Pijlman werkte trouwens op de postkamer van Het Parool.

Piet Keizer.Beeld ANP Kippa

30 januari 2020: een 8 voor Steven Bergwijn

Waar je ook keek, heerste het moralisme over de transfer van Bergwijn. Althans bij de mannen in de talkshows die er altijd prat op gaan vroeger te hebben gevoetbald, maar er blijk van gaven ver buiten de voetbalwereld te staan. Woensdag verschenen er om een uur of twee Instagram-posts van Bergwijn over zijn eerste training bij Tottenham Hotspur. 

De bijval van teamgenoten en andere spelers was overrompelend. Ik zag de namen van collega’s Ihattaren, Rosario, Sainsbury, Gakpo, Van Ginkel, Luuk de Jong, Dumfries, Brenet en Zinchenko. Van de Ajacieden Van de Beek, Frenkie, Justin Kluivert, Botman, Timothy Fosu-Mensah en jongens als Koopmeiners, Ramselaar, Maher, Vlap en Tammy Abraham. Iedereen gunt Stevie zijn transfer. Behalve de onderbuiksprekers op tv. Mensen hou op. Cavani wacht op een transfer naar Atlético. Alsof hij zou spelen bij PSG.

Steven Bergwijn.Beeld BSR Agency

29 januari 2020: een 6 voor Erik Ten Hag

Na alles te hebben laten bezinken, na een stevige boswandeling en een halve fles rode wijn (Gruaud Larose 1999), moet ik tot de slotsom komen dat Ten Hag beter mijn advies van zaterdag had kunnen opvolgen. Hij had van meet af aan Eiting op moeten stellen met aan de andere kant op de middenveldweegschaal Edson Álvarez, de verpersoonlijking van het fenomeen balans. Van de Beek op tien biedt verreweg de grootste kans op succes. Deze theorie doet ook opgeld voor de wedstrijd van zondag. Het klinkt misschien als belachelijk in de oren van de technische staf, maar het is mogelijk om Promes of Babel op de bank te zetten, hoor. Kunnen ze daar de ballen van hun voeten laten springen. Oké, dat laatste neem ik terug. Ik leek net een geërgerde tribuneklant.

Erik ten Hag.Beeld BSR Agency

28 januari 2020: een 4 voor Toon Gerbrands

Ronald Waterreus schreef over het ‘kamp-Van Bommel’ dat ‘lijntjes’ zou uitzetten naar journalisten met als doel: De Jong en Gerbrands wegkrijgen. Ik vroeg me af: zit ik aan een lijntje? Ik keek in mijn telefoon: mijn laatste app-contact met Van Bommel was op 31 augustus 2018. Intussen maakte Toon Gerbrands een hyper­nerveuze indruk, hadden ze het bij Fox namens PSV over ‘splijtzwam’ Bergwijn en riep Kees Jansma namens Gerbrands op zondagavond dat er geen bod was. Lijntjes. 

Op vrijdagmiddag om 13.30 uur was door Spurs per mail een bieding gedaan. Iets met een ‘server’ die eruit lag bij PSV. Als dit amateurisme zich had voortgezet en de deal was afgesprongen, niet onmogelijk met Levy als onderhandelaar, waren er geen lijntjes nodig geweest om conclusies te trekken. Het mantra voor de PSV-directie is nu het woord ‘recordtransfer’. Waarvan geen akte.

Toon GerbrandsBeeld BSR Agency

25 januari 2020: een 4 voor Toon Gerbrands

Mensen met het ego van Toon Gerbrands, die van zichzelf ongetwijfeld zal vinden dat hij een bescheiden bestuurder zonder kapsones is, houden niet van tegenspraak. Ik vind hem ook meestal een bescheiden bestuurder gespeend van kapsones, zonder zijn nauwelijks verholen narcisme uit te vlakken.

De prijs van succes heet zijn laatste boekje. De prijs van succes is een onherroepelijk falen, in zijn geval. Het kijken naar NAC-PSV moet als een voorstelling van Stefano Keizers zijn: een absurdistische komedie waar het verboden is te klappen en te lachen. Het ontslaan van Van Bommel hoort bij de voorstelling. In het absurdistische theater wordt een trainer ontslagen omdat hij, volgens zijn bazen, tekortschiet, om hem te vervangen door iemand die er veel minder van kan.

Onder Van Bommel werden wedstrijden verloren waarin PSV niet zelden een goed eerste half uur speelde. Daarna begonnen ze achterin te knoeien, vooral op de linksbackplaats. De linksback gaf een bal weg, of werd voorbijgelopen door een Scandinavische of Oost-Europese buitenspeler die nog nooit iemand had gepasseerd. Toon Gerbrands had als technisch directeur een man aangesteld die nergens ter wereld een goede linksback kon vinden. De transferperiode duurt nog een week en de technisch directeur heeft nog steeds geen linksback gevonden. Het aanstellen van John de Jong boven Van Bommel is een blunder die Jeroen Zoet niet eens zou begaan.

Gerbrands heeft nauwelijks doordachte beleidsbeslissingen genomen. Simon Kuper schrijft op ESPN dat bij Barcelona Messi, Busquets en Piqué de dienst uitmaken. Een nieuwe trainer passeert hun ballotage. PSV is geen Barcelona, maar Van Bommel eruit knikkeren zonder je oor te luisteren leggen bij de spelers, is een managementfout van jewelste. Bergwijn en Ihattaren hebben zichtbaar problemen. Voor Van Bommel gingen ze door het vuur. Intussen holt hun transferwaarde met elke wedstrijd achteruit.

P.S.: ik zie net dat Leicester City Bergwijn zou willen hebben. Mocht dat doorgaan zal je zijn zucht van opluchting tot in Amsterdam kunnen horen.

Toon GerbrandsBeeld BSR Agency

25 januari 2020: een 8 voor Donny van de Beek

Zou Ten Hag het al aandurven met Eiting? En wie moet er dan naast hem staan? Het blijft maar schuiven met de poppetjes bij alle blessures. De meest voor de hand liggende vervanger van Ziyech op tien is Van de Beek. Hij scoort ten minste en loopt zich de blubber.

Een combinatie van Eiting en Gravenberch achter hem is niet aan te raden wegens omschakelings­problemen. Traoré vóór Van de Beek in de spits is

om twee redenen aanbevelenswaardig: de spits kan hem neerleggen voor de toestormende tien en Eiting is in staat hem loepzuiver ‘weg te steken’ als Donny over de spits heen raast.

Mijn favoriete ‘dubbele zes’ zou Eiting-Álvarez zijn, maar dat durf ik niet te zeggen in deze wereld waar iedereen maar op je vingers zit te kijken. Gelukkig kan Ten Hag in alle rust schuiven met de opties en zien we het resultaat op zondagmiddag 14.30 uur als elk commentaar overbodig is geworden. De bal rolt al. 

Donny van de BeekBeeld BSR Agency

25 januari 2020: een 7- voor Max Huiberts

Was het verstandig van Huiberts om te zeggen dat Stengs en Boadu van hem niet naar Ajax mogen? Denk het niet. Waarom zou je je enige mogelijke binnenlandse handelspartner negeren? Waarom een mogelijk prijsopdrijvende onderhandeling bij voorbaat uitschakelen? Is het een praatje voor de achterban soms? Het zou me niet verbazen.

Ron Vlaar en Max HuibertsBeeld BSR_AGENCY

24 januari 2020: een 8+ voor Carel Eiting

Maken ze Lassina Traoré Man van de Wedstrijd, terwijl Eiting de beste speler op het veld was, beter dan Babel, Tadic, Tagliafico, Dest en stukken beter dan Marin. Marin is een voetballer die ‘bij vlagen’ zijn klasse laat zien. Helaas zijn het korte vlagen, meer grillen dan vlagen. Een vleugje talent is er wel, dat zich slechts manifesteert als een weer snel voorbij vliedende opwelling. Op het open net keken 579.000 mensen naar Ajax-­Spakenburg, plus 170.000 achter de decoder. Het is een onwaarschijnlijk aantal, vergeleken bijvoorbeeld met de 400.000 kijkers naar Ajax-Sparta op zondag, uitsluitend achter decoder, maar toch. Ik denk dat het invallen van Ünüvar dat al weken gonsde, er iets mee te maken heeft. En de waarschijnlijkheid dat Ten Hag jongens van de Toekomst een kans zou geven. Eiting greep hem met handen en voeten.

23 januari 2020: een 4 voor David Luiz

Hij ziet er kinderlijk uit voor 32 jaar en hij voetbalt als een teenager. Dat kan goed uitpakken, bijvoorbeeld als hij een vrije trap van afstand in de kruising jast. Meestal is het een ogenschijnlijke onervarenheid die hem drijft, die niet anders kan zijn dan structurele domheid. Na 25 minuten gaf hij een domme lange bal, die werd onderschept door Chelsea. Daarna speelde Mustafi slecht terug en kwam Luiz van achteren met een domme tackle, die hem een penalty en een rode kaart kostte. Jorginho maakte 1-0 en Arsenal begon onmiddellijk beter te voetballen.

Arteta wisselde zijn aanvaller Martinelli niet, wat de meeste trainers wel hadden gedaan. De 18-jarige maakte gelijk. Bellerin, terugkomend van een kruisbandblessure, schoot vlak voor tijd de tweede gelijkmaker binnen. Arteta maakte een betere indruk dan Lampard. Arsenal heeft twee centrale verdedigers nodig.

David LuizBeeld Visionhaus

22 januari 2020: een 8 voor Mitchel van der Gaag

Met vier spelers van 20 jaar, drie van 19, twee van 18, een van 17 en een van 16, won Jong Ajax met gemak van FC Dordrecht. Je denkt dat je naar een competitie van tweede elftallen kijkt, maar het was echt Dordrecht 1. In die naar verluidt Keuken Kampioen Divisie staat het tweede van Ajax bovenaan. 

Er doen clubs mee die onlangs nog in de eredivisie speelden: NEC, Cambuur, Roda, Go Ahead en De Graafschap. (Of NAC nu daar speelt of in de eredivisie, zou ik niet meteen weten.) Wel dat het elftal vol junioren van Jong Ajax niet zou degraderen uit de eredivisie. Er zit te veel talent in. Van der Gaag, de trainer, heeft voor eenheid en speldiscipline gezorgd. O ja, er vielen nog twee 17-jarige jongens in. Ajax kan stoppen met kopen.

Mitchell van der GaagBeeld BSR Agency

21 januari 2020: een 6- voor Quincy Promes

Als hij goed had gespeeld, zou hij enig recht van spreken hebben gehad. Dat deed Promes dus niet, evenmin als Mazraoui en Onana, die onder hun kunnen bleven tegen Sparta. Martínez werd Man van de Wedstrijd en als zo vaak was ik het daar niet mee eens: hij was goed, redde de overwinning met die kopbal net voor de doellijn, maar Veltman stak er gewoon bovenuit.

Dan nu de Promesklacht: twee keer moest er vlak voor mijn neus een corner worden genomen, dus twee keer zag ik van dichtbij hoe Promes Carel Eiting kleineerde. Eiting wilde in overleg treden, waarschijnlijk omdat hij vond dat je in deze fase beter een indraaiende bal kon geven. Promes negeerde hem straal, zei nauwelijks iets, om vervolgens twee keer een matige tot slechte corner af te leveren. Mannetje met attitude.

Quincy PromesBeeld BSR Agency

18 januari 2020: een 9 voor Johan Cruijff

Een heel raar begrip is winterstop op een terrein dat niet voor niets een wintersport wordt genoemd. Overal in Europa is gevoetbald, in Qatar is gevoetbald, ik heb het allemaal gezien en nu vraag ik me koortsachtig af: waarover zal ik schrijven? Zo lang weggeweest. Zo lang aan een gedwongen winterstop geleden. Kan ik het nog wel, schrijven? En zo ja: waarover dan? Over het woord koortsachtig misschien.

Ik zag het net voorbij schieten in het boek van Auke Kok over Cruijff. In Zeist was geen gewoon overleg gaande toen Johan er weer eens een eis had gedeponeerd, maar koortsachtig overleg. Bijna op bladzijde 500 ben ik en ik lees koortsachtig verder. Soms geremd door twijfels.

Kok noemt Faas Wilkes een buitenspeler, terwijl ik toch zeker meen te weten dat Faas een geboren binnenspeler was, bijvoorbeeld toen hij bij Inter deel uitmaakte van de befaamde vleugel Nyers-Wilkes. En een gewaardeerd lid was van het ‘gouden binnentrio’: Rijvers-Lenstra-Wilkes. Drie binnenspelers zonder een midvoor.

Piet Keizer liep in het boek een schedelbasisfractuur op door ‘een botsing met een keeper’. Speelde mijn geheugen me nu parten als ik dacht te weten dat het a) geen schedelbasisfractuur was en b) het een botsing met de middenvelder André Pijlman van DWS betrof?

Met al die vragen schoot het lezen minder hard op dan wenselijk. Koortsachtig vlogen mijn gedachten heen en weer van het boek naar de zoekmachine in mijn hoofd en weer terug. Mierenneuker als ik ben noteerde ik dat Keizers eerste vrouw Jenny heette en niet Janny, zoals Auke zegt op pagina 131. Dick van Dijk wordt ‘technisch beperkt’ genoemd, iets waarover Piet en ik anders dachten.

Op bladzijde 279 maakt Hulshoff de derde goal tegen Celtic terwijl Kok het wapenfeit een pagina eerder terecht aan Keizer toeschreef. Enfin, ik moet nu koortsachtig verder, misschien kom ik hier later op terug.

Johan CruijffBeeld ANP

18 januari 2020: een 8 voor Menno Geelen

De financieel directeur van Ajax maakte trots bekend: Curaçao wordt sponsor en krijgt een logo op de mouw van het shirt. Hier zijn hardcore fans niet blij mee. Van shirts moet je afblijven, vinden ze.

Ik heb andere overwegingen. Het gaat niet best met Curaçao. In drie jaar is de economie 5,5 procent gekrompen. Goddank wist het zijn olieraffinaderij weer voor een jaar te verhuren aan Venezuela, anders was er een zonnig doch failliet eiland overgebleven.

In juli besloot Nederland het Caribisch deel van het koninkrijk opnieuw financieel te steunen. Daarom vind ik Menno Geelen slim. Den Haag subsidieert Willemstad en Willemstad betaalt een paar miljoen aan Ajax voor een mouw. Ergo: Den Haag steunt Ajax. Kom maar op, PSV. Laat je horen, Feyenoord.

Menno Geelen (l)Beeld ANP

18 januari 2020: een 8 voor Harry Maguire

Bij Ziggo denken ze heel anders over Maguire dan de trainers van Manchester United en die van het Engelse elftal. Keer op keer wordt de centrale verdediger gehoond op de Nederlandse zender van de Premier League. Zou dat nu alleen maar zijn omdat iemand in het VK ooit heeft gezegd Maguire beter te vinden dan Virgil van Dijk? Vooral dankzij Maguire bereikte Manchester de volgende ronde in de FA Cup. Hij pakte de bal af van de Wolves, gaf een diepe pass op Martial, die Mata aanspeelde. De laatste chipte de 1-0 binnen. Het hardst juichte aanvoerder Harry.

Harry MaguireBeeld BSR Agency
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden