Plus Column

'Je kunt hier opgaan in de massa, in Venlo kan dat niet'

Yasmina Aboutaleb (29) rapporteert op dinsdag en donderdag vanuit de stad.

Yasmina Aboutaleb Beeld Agata Nowicka

In het Vondelpark zat ik op een bankje naast een oudere man die in een verfomfaaid boekje bladerde. Vanachter mijn zonnebril probeerde ik mee te kijken. Gekleurde plaatjes van interieurs en trappenhuizen. Verder dan dat kwam ik niet, maar dat kon ik mezelf, met een brilsterkte van -8,5, niet kwalijk nemen.

Na een poosje draaide de man het boekje naar me toe. "Open Monumentendagen," zei hij.

Een zachte g.
Hij sloeg het boekje dicht.
"Is de moeite waard, hoor," vervolgde hij. "Maar wel vermoeiend."

Dat verbaasde me niks. Hij was een schriel mannetje, klein en mager, en daar verzet je natuurlijk geen bergen mee.

Ik zei niets en wachtte op een vervolg. Dat kwam:
"Ik zat al om half zeven in de trein vanuit Venlo. Maar toen ik bij de Koninklijke Wachtkamer op Amsterdam Centraal aankwam, bleek dat mijn reservering was verlopen. Die liep maar tot 4 september, was ik vergeten."

Hij opende het boekje en bladerde tot hij bij het goede plaatje kwam. Veel bladgoud.

"Met de Amsterdamse School heb ik niet zo veel. Ik hou meer van jugendstil, de periode daar vlak voor. ­Zoals die ene villa op de Apollolaan. Die schijnt veel glas-in-lood te hebben."

Hij begon opnieuw te bladeren, liet een plaatje van kleurig glas zien.
"Villa Lebbink - nu weet ik het weer. In Venlo hebben ze ook een paar van die mooie villa's, maar verder is er niks. In de oorlog is alles platgebombardeerd en daarna hebben ze hun best niet meer gedaan. Nee, als ik het geld had, was ik hier gaan wonen. Veel levendiger. Venlo is vergrijsd. En die ouderen zeuren. Ze hebben pijntjes, vinden niks goed, klagen over het weer. Ik word daar zó moe van."

De man zuchtte.

"Daarom heb ik ook geen vrienden. Sinds mijn vrouw tien jaar geleden doodging, ben ik alleen. Ik ben een einzelgänger. Maar ik vermaak me wel. En nu ik niet meer werk, heb ik tijd om te reizen. Naar Berlijn, Barcelona. Maar meestal Amsterdam. De treinkaartjes zijn toch goedkoop."

"Bij Blokker en Kruidvat hebben ze vaak acties. Ik hou van de levendigheid hier. En de anonimiteit. Je kunt opgaan in de massa. In Venlo kan dat niet. Ik zeg het maar zoals het is: Limburgers zijn een achterbaks volk. Ze houden je constant in de gaten en ze roddelen."

"Kijk maar naar Max Verstappen. Toen hij prijzen won, werd hij helemaal opgehemeld, constant aandacht op de Limburgse televisie tot ik het kotsbeu was. En laatst, toen hij vijfde werd, hoorde je niets. Dat vind ik dus achterbaks. Ze vinden je pas de moeite waard als je wat wint. En als je verliest, word je genegeerd."

Hij was even stil.
"Ben je weleens in Venlo geweest?" vroeg hij toen.
"Nee," antwoordde ik, en ik nam me voor er nooit heen te gaan.

Reageren? yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden