Nico Dijkshoorn. Beeld Artur Krynicki
Nico Dijkshoorn.Beeld Artur Krynicki

Je hoeft maar drie woorden uit je hoofd te leren om iedere talkshow te ontregelen

PlusNico Dijkshoorn

Nico Dijkshoorn

Voor iedereen die vanaf nu op de televisie komt, om aan een langwerpige tafel een standpunt te verdedigen, heb ik vervelend nieuws: we gaan het helemaal anders doen. Minder nuance, met gestrekt been er in, zonder gewetensbezwaren en dan kijken waar het schip strandt.

Het is afgelopen met de omfloerste gesprekken, de voorzichtige verkenning van een ander zijn standpunt en daarna weer als goede vrienden gearmd de studio uitlopen. Niet welwillend knikken als een onbekende bekende Nederlander vlak tegenover je van alles zit te vinden over wat dan ook, maar vanaf nu keihard de beuk er in.

Het is heel eenvoudig. Je hoeft maar drie woorden uit je hoofd te leren om iedere talkshow te ontregelen. Stel, ik zit bij Sven Kockelmann aan tafel en hij stelt mij de volgende Kockelmannvraag: ‘Nico, is het niet zo dat we jou alleen zien als je een boek wilt verkopen of als een vreemde dichter zonder haar iets over een dode dichter met heel veel haar komt vertellen? En is het ook niet zo Nico, dat je geen roman kunt tikken omdat je net genoeg inhoud hebt voor een column?’, dan is voortaan het antwoord: ‘Nee, jij dan.’

Werkt altijd. Je laat iemand eerst netjes uitpraten en daarna zeg je: ‘Nee, jij dan.’ Kockelmann zoekt houvast aan zijn papiertjes op tafel. ‘Wat bedoel je?’ Kockelmann lang aankijken en het nog een keer zeggen: ‘Nee, jij dan.’

Als kijker denk je: goede vraag. Nee, jij dan, Kockelmann. Beetje de harde interviewer uithangen, maar kan jij eigenlijk zelfstandig een half gesneden wit kopen? Kockelmann zelf zal ook gaan twijfelen. ‘Ja, hij heeft gelijk. En ik dan? Wat doe ik hier? Ik interview B-artiesten over hun coronajaar en ik zit een kwartier lang te luisteren naar het manische sportgeloei van Barbara Barend.’

In de hoog opgelopen discussie over een uitspraak van Erica Meiland, die boerkadragende vrouwen met pinguïns vergeleek, zou het ook enorm hebben geholpen. Uit laten praten, aankijken en zeggen: ‘Nee, jij dan.’ Wachten tot ze vraagt: ‘Hoe bedoel je?’ en dan even kort toelichten

‘Nou, omdat je zelf, met als talent helemaal niets, van miljoenenhuis naar kapitaalhuis scharrelt met een man die eruitziet als een Afrikaanse witte loopvogel. Daar zeg ik toch ook niets van, dat jouw dochter iedere maand een ander onderlip in haar inloopkastenhoofdje laat monteren? Jij woont samen met een man die een leuke shawl bij zijn sokken zoekt. Die heel hard schreeuwt als iemand onverwacht het licht aandoet. Met je pinguïn. Nee, jij dan, met je boek.’

Nico Dijkshoorn schrijft wekelijks een column voor Het Parool en spreekt zijn bijdragen ook geregeld in.

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden