Opinie

‘Jaag woningdelers met nieuwe regels niet de stad uit’

De nieuwe Huisvestingsverordening moet woningdelers beschermen, maar maakt het ze in praktijk juist moeilijker, stelt Victor van Bommel, CEO van investeringsmaatschappij in vastgoed Orange Capital Partners.

Onder millenials over de hele wereld is woningdelen populair. Aansprekend voor-beeld is de serie Friends. Beeld Ted Struwer

De gemeente Amsterdam is voornemens om in de nieuwe Huisvestigingsverordening 2020 de regels voor woningdelen aan te passen. Dit heeft verregaande implicaties voor deze doelgroep, en de druk op de woningmarkt zal verder toenemen. Wij vragen ons af of de gemeente de gevolgen daarvan goed doorziet. In de huidige discussie wordt woningdelen vaak geprofileerd als een negatieve uitkomst van het woningtekort, hoewel wij juist ervaren dat woningdelen een weloverwogen keuze is van een grote groep jonge Amsterdammers.

Wij zijn een Nederlandse investeringsmaatschappij die een omvangrijke portefeuille huurwoningen beheert, voor vooral institutionele beleggers. Een klein percentage van ons woningbezit is verhuurd aan woningdelers in Amsterdam. Deze woningen zijn minder geschikt voor gezinnen, doordat ze geen lift of weinig buitenruimte hebben. Woningdelers zijn een specifieke groep huurders die graag ­bereid zijn om een woning te delen.

Shared community

Ze zijn vaak hoger opgeleid, pas afgestudeerd, en net begonnen aan hun eerste baan. Ze zijn economisch gebonden aan Amsterdam en werken veelal in de zakelijke dienstverlening, service- of zorgsector. Ze verdienen te veel om in aanmerking te komen voor een sociale woning, en te weinig om een woning te kopen. Dat laatste komt door de aangescherpte hypotheek­eisen en het feit dat ze vaak nog een studieschuld hebben.

Woningdelen is voor deze jongeren een prima uitkomst, die leuk en betaalbaar is. Ze kennen elkaar vaak vanuit hun studie, werk of hun sociale netwerk. Het is een aangename oplossing om de woonlasten laag te houden en toch te kunnen wonen in de gewilde woonwijken van de stad. Onder millennials over de hele wereld is woningdelen bijzonder populair, net zoals het delen van auto’s en fietsen. Een aansprekend voorbeeld is de serie Friends, over een stel vrienden in New York die samenwonen in een shared community.

De gemeente stelt voor in de Huisvestigingsverordening 2020 om de regels voor woningdelen aan te passen. De huidige plannen hebben verregaande gevolgen. Positief is om een quota per wijk of een maximaal aantal vergunningen per straat in te voeren. Dat is niet meer dan redelijk, want het feit dat Amsterdam een gemengde stad is, met naast woningdelers ook gezinnen, expats en sociale huurders, maakt de stad juist zo aantrekkelijk.

Ook is het logisch dat de gemeente bij het verstrekken van vergunningen de strenge geluidseisen naar beneden wil bijstellen, omdat deze eisen in de praktijk nauwelijks haalbaar zijn in de voornamelijk vooroorlogse panden. Maar waar het fout gaat, is dat het college nu ook wil verplichten dat iedere bewoner een apart ­kamerhuurcontract moet krijgen.

Volgens het Woningwaarderingsstelsel (WWS) worden daarmee deze woningen plotseling sociaal. En dit heeft twee verregaande gevolgen.

Woningtekort neemt toe

Allereerst: de meeste woningdelers komen niet in aanmerking voor een woning in de gereguleerde sector, omdat ze te veel verdienen. Door deze maatregel worden woningdelers dus uitgesloten van een betaalbare huurwoning. Ten tweede: geen verhuurder zal meer een omzettingsvergunning aanvragen voor woningdelen uit louter economische afwegingen.

De verhuurder heeft immers als alternatief om de woning te verhuren aan expats of tweeverdieners, vaak met een minimale huurprijsaanpassing. Er zal dus op grote schaal substitutie plaatsvinden van gemiddeld drie bewoners naar een of twee personen. Een logisch gevolg is dat het woningtekort fors zal toenemen in Amsterdam, om nog maar niet te spreken over de economische consequenties voor de stad als deze jonge, goed opgeleide Amsterdammers noodgedwongen de stad moeten verlaten.

Victor van Bommel, CEO van investeringsmaatschappij in vastgoed Orange Capital Partners.

Het college wil met deze aanpassingen een lagere huurprijs en meer huurbescherming bedingen voor woningdelers. Maar de woningdelers zijn in de huidige situatie al prima beschermd via het huurcontract en dus ook de wet. Een lagere huurprijs is natuurlijk een goed argument, maar de realiteit is dat woningdelers gemiddeld tussen de 450 euro en 650 euro per maand betalen.

Dit is onder de norm zoals gesteld door het Nibud van wat bewoners in de vrije sector kunnen uitgeven aan huur als percentage van het inkomen. Daarmee is woningdelen in de huidige situatie al zeer aantrekkelijk en vergelijkbaar met de betaalbaarheid in de sociale sector. Het kan toch niet de bedoeling zijn van de gemeente dat door de nieuwe regelgeving woningdelers juist dit voordeel wordt ontnomen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden