Opinie

'Ja, ik zal ze erg missen, de cruiseschepen'

Dat de cruiseterminal gaat verhuizen, is voor Amsterdammer John Jansen van Galen een groot gemis.

Stadsbeeld vanuit Amsterdam-Noord met zicht op passenger terminal Amsterdam. Beeld anp

'Cruiseschepen naar Coenhaven,' berichtte Het Parool woensdag en mijn hart bloedde. Het stond weliswaar tussen aanhalingstekens, dus zeker is het nog niet, maar anders moeten ze ergens anders heen, westwaarts. En inderdaad, een brug naar Noord dient de vooruitgang van de stad, en daar kunnen die zeekastelen niet onderdoor. Maar wat zal ik ze missen!

Machtige gevaarten
Sinds ik in Noord woon, hoor ik tegen de avond het melancholieke geloei van de stoomfluiten die hun vertrek aankondigen over mijn tuin waaien. En op de pont verzuim ik nooit even oostwaarts te kijken om de machtige gevaarten, soms twee tegelijk, soms meer dan tien verdiepingen hoog, aan de kade afgemeerd te zien liggen.

Ik kan er niet over uit dat medepassagiers op hun schermpje blijven staren in plaats van te genieten van die majestueuze aanblik. Met mijn verloofde bespreek ik hun opbouw, de schoorstenen, de namen en de grote zoenlippen op de boeg; welke nog op een schip lijken of al meer op een appartementengebouw.

Het mooist is het als er net één statig de haven uit- of binnenvaart en je vanaf de pont hoog opziet naar de dekken en de opvarenden die staan te wuiven. Ik stel mij voor wat een sensatie het voor hen is: in andere steden meren ze af in een of ander desolaat en afgelegen industrieterrein, in ­Amsterdam varen ze rechtstreeks het hart van de stad in, langs Eye en met zicht op de Nicolaaskerk!

Manoeuvrerend draaien
Nog mooier is het als zo'n enorm schip de steven moet wenden om weer zeewaarts te kunnen gaan. Dan vaart het eerst een eindje in de richting van de Oranjesluizen naar waar het IJ breder is om daar, voorzichtig manoeuvrerend, langzaam te draaien.

Soms vraag ik mij af of het niet te krap is en de wal niet krakend het schip zal keren, maar dat is op het kantoor van de rederij natuurlijk wel uitgerekend. Als je bij Stork aan de waterkant zit te eten, kijk je recht ­omhoog tegen de reling en de hagelwitte scheepswand aan. Ja, ik zal ze erg missen, de cruiseschepen, maar wat heb ik ervan genoten, acht jaar lang!

John Jansen van Galen. Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.