James Worthy Beeld Agata Nowicka
James WorthyBeeld Agata Nowicka

'Ja, dit is mooie televisie, Twan Huys'

Column

'Hij heet Jeroen van der Boom en geen Jeroen van der Boon," hoort Twan Huys voor de vierde keer in zijn oortje. Dit is de eerste keer dat hij RTL Late Night presenteert.

Martin Gaus zit ook aan tafel. Gaus is er om te praten over een schilderende bordercollie die de kunstwereld verbaast.

Goedele Liekens schuift straks ook nog aan, maar die zit vast in het verkeer. De Vlaamse is uitgenodigd om te komen praten over de opkomst van anale seks in Zeeuwse bejaardentehuizen.

Twan kijkt naar Jeroen, de zanger pakt een kaasstengel uit het bakje. Gaat hij kleine hapjes van de stengel nemen of schuift hij die horizontaal zijn mond in? Huys las ooit in The New Yorker dat mensen die voor de horizontale methode kiezen vele malen intelligenter zijn dan de kleine hapjes nemers.

"Martin, die hond. Is dat nou echt kunst? Begrijp me niet verkeerd, het is reuzeknap. Ik had zelf ooit een hond, maar die kon niets. En dat vond ik heerlijk. Honden staan voor trouw en niets maakt zo trouw als complete talentloosheid."

"Hoe heette die hond van je?" vraagt Martin.

"George Washington. Naar de eerste president van Amerika. Over schilderende honden gesproken, Jeroen van der Boon, ben je tevreden over je nieuwe plaat?"

"Het is de meest persoonlijke plaat die ik ooit heb gemaakt, Twan. Soms moet je als muzikant door een verschrikkelijk donkere periode gaan om weer een zaklamp van je hart te kunnen maken, weet je wel?"

"Hoe zag een dag eruit in die donkere periode? Je stond op en toen?"

"Dat was het hem juist, ik stond niet op. Ik had nergens meer zin in. Ja, in Pringles."

"Je gaat straks een nummer voor ons zingen, vertel eens wat meer over dat nummer."

"Het nummer heet Siroop en het gaat over de liefde. Het gaat over een man met een gebroken hart die boven een glas siroop huilt. En hij blijft huilen totdat er geen siroop meer in het glas zit. Tot alle zoetigheid weg is en alles weer helder is. Begrijp je?"

"Ik begrijp het heel goed, maar ik begrijp dan ook alles, want ik lees The New Yorker."

Goedele Liekens schuift aan. Twan was vroeger een beetje verliefd op Goedele.

"Vertel haar dat je vroeger een beetje verliefd op haar was," zegt het oortje.

"Ik was vroeger verliefd op je."

"Ja, dit is mooie televisie, Huys. Dit is waarom we je hebben gehaald," zegt het oortje.

"Waarom was je verliefd op me?"

"Omdat je als mens nou eenmaal verliefd op iemand moet worden. Dat leren we als kind al. In die tijd begint de ziekelijke hunkering naar buikvlinders. Maar om terug te komen op je vraag, ik viel voor je accent en op je ogen."

"Jeroen moet nu gaan zingen, dat maakt dit moment alleen nog maar mooier. Zeg dat Jeroen nu moet gaan zingen," zegt het oortje.

"Ben je klaar om te gaan zingen?"

"Ik ben klaar geboren, maat."

"Dames en heren. Hier is Jeroen van der Boon."

"BOOM!"

"Hier is Jeroen van der Boom met zijn nieuwe nummer Cycloop."

"SIROOP!"

"Ik ben die schilderende hond," fluistert Twan, terwijl hij gebroken in de camera kijkt.

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns iets van het leven te begrijpen. Lees al zijn columns hier terug.

james@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden