Han Lips

Ja, Dat Was Høken! werd glunderend bekeken door een fan zonder duim

Beeld VPRO

Tijdens het aanvegen van het podium na afloop van het optreden was er een keer een duim tussen het vuil aangetroffen. 'Nooit als vermist opgegeven,' vertelde zanger Ben Jolink hoofdschuddend over de intensiteit van de optredens van Normaal in de gloriedagen.

Het was indertijd gebruik onder de fanatieke aanhang om niet alleen bier, maar ook kapotte flessen naar het podium te gooien. Dat was lang geleden, zagen we in de documentaire Ja, Dat Was Høken! van Frank Wiering die de Achterhoekers was gevolgd tijdens hun laatste veldtocht langs de feesttenten.

Oude soldaten waren het nu: drummer Brekken Jan Schampschot haakte halverwege af vanwege een terminale ziekte, de astmatische Jolink moest af en toe een nummer overslaan om in de coulissen met behulp van een fles zuurstof en een fles bier op adem te komen.

Wiering maakte duidelijk hoe indrukwekkend Normaal was in de hoogtijdagen. Een vernielde spiegel in de kleedkamer van Toppop verschafte de band het imago van woeste barbaren. Concerten werden verboden uit vrees voor onregelmatigheden.

Door in de streektaal te zingen over het alledaagse boerenbestaan gaf de band de mensen in de Achterhoek 'een kont in de broek', zoals gitarist ­Ferdi Joly het mooi verwoordde.

De documentaire werd gisteren door een miljoen mensen bekeken. Een van hen zat op de bank te glunderen: zonder duim, maar wel met een beugelfles in de hand en een kont in de broek.

Han Lips is tv-recensent van Het Parool. Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden