Column

Is het een Jedi of een gek? Of een gek geworden Jedi?

Als ik vroeg in de ochtend zwarte koffie drink op een lege maag, voel ik me intens nuttig en dankbaar.

Pepijn LanenBeeld Corné van der Stelt

Ik neem een slokje van mijn zwarte koffie terwijl mijn zoontje naast me zit en een meergranencroissant vernietigt, eerst met zijn handen en daarna met zijn mond.

Aan de overkant van de straat staat een man in een hoek van negentig graden voorovergebogen. Ik veeg een paar volkorencroissantkruimels van mijn broek en dan staat de man ineens aan onze kant van de straat.

Hij spreekt in een dialect dat ik niet ken en voert een ingewikkelde routine uit met beide handen strak geklemd om een lightsaber die ik in ieder geval niet kan zien. Misschien is de man een Jedi. Of ­iemand van de dark side, want dat kan natuurlijk ook.

Het is warm voor de sweater met capuchon die ik aan heb getrokken, maar ook te koud voor de korte broek die ik aan de onderkant van mezelf draag. Misschien is de Jedi wel helemaal geen Jedi maar gewoon een gek. Of niet gewoon een gek, maar een Jedi die gek geworden is.

Hij maait er woest op los met zijn onzicht­bare lichtsabel in ieder geval. Ik neem nog een slokje koffie. Nuttiger ga ik me vandaag niet voelen. Ik vraag me af of ik weer van die aanslag op mijn tanden krijg en ik ga met mijn tong langs mijn tanden, die heel glad aanvoelen, maar dat zegt verder niks.

Blake vraagt om nog meer granencroissant. Ik kijk hem aan en hij kijkt naar de Jedi en dan naar mij en trekt zijn neus op. Ik begin toch te neigen naar 'gewoon gek' en steeds verder weg te raken van 'gek ­geworden Jedi'.

Terwijl hij zijn pad vervolgt, zie ik ineens dat ook hij gestoken is in een capuchontrui en een korte broek. Een paar gympen maakt het ensemble compleet, net zoals bij mij. Ik word overvallen door de gedachte dat als er nu ineens buitenaardse wezens uit de hemel te voorschijn zouden komen, zij er een hele kluif aan zouden hebben om ons uit elkaar te houden.

Wij ratten der aarde lijken immers allemaal op elkaar met onze korte broeken en rare truien met extra ruimte voor hoofd. Misschien herkennen ze de gek wel meteen als Jedi en heb ik het uitzoeken. Ik klop de meergranenkruimels van mijn broek en mijn zoontje en ga snel naar huis om iets anders aan te trekken.

Pepijn Lanen (1982), ook bekend als Faberyayo, is rapper, schrijver en tekstschrijver van onder meer De Jeugd van Tegenwoordig en LeLe. Elke zaterdag schrijft hij een column in Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden