Opinie

‘Is het écht de schuld van de sekswerker?’

De vier scenario’s van burgemeester Halsema voor de Wallen leggen onevenredig veel verantwoordelijkheid en schuld bij de sekswerkers, betoogt Justine le Clercq, auteur, curator en ex-sekswerker, in dit opiniestuk.  

Toen de Wallen nog geen terrein voor toeristen waren, de jaren tachtig. Beeld Het Parool

Burgemeester Halsema legde deze maand vier toekomstscenario’s voor om het Wallengebied aan te pakken. De kern van de vier scenario’s? Het aanpakken van de raamprostitutie. Zijn de sekswerkers dan de oorzaak van de problemen?

Problemen zijn er. Welke, en de omvang ervan, is punt van discussie. Bewoners hebben last van de enorme stroom toeristen en de overlast die ze veroorzaken. De gemeente heeft tevens last van de vermeende mensenhandel. De sekswerkers hebben last van de ­constante discussie over hun vak. De vier scenario’s opperen: minder ramen; verplaatsing naar elders; alle ramen dicht. Scenario vier luidt: meer ramen. Dat is uiteraard geen reële optie na het uitgeven van miljoenen aan belastinggeld afgelopen jaren om 25 procent van de ramen te sluiten.

De enorme toeloop aan toeristen, waar hebben we die aan te danken? Die is te danken aan een fantastische promotiecampagne van de stad. Er kwamen meer hotels, meer restaurants, hippe reclames en nog meer activiteiten in een stad waar het toch al bruist. De hierdoor toegenomen toeristenstroom die vliegt of treint, komt aan op Centraal Station. Laten de Wallen nou tegen het station aangeplakt zitten. Dus daar lopen ze, met die rolkoffertjes over de klinkers, over de Wallen.

Leegstand

Gevaarlijk druk is het op de Wallen, lees je voortdurend in de media. Inmiddels denkt de goegemeente dat je op de met toeristen gevulde Wallen dag en nacht over de hoofden kan lopen. Helaas voor de sekswerkers is dat niet zo. Overdag loper er zo weinig mensen dat de ramen overwegend leeg staan. Dat was vroeger wel anders. En op een doordeweekse avond? Vrij rustig. Wanneer is er dan die beroemde drukte? Op vrijdag- en zaterdagavond, dan is het feest, dan kan je inderdaad over de koppen rennen.

Een belangrijke oorzaak van deze drukte is het besluit van de heer Asscher om 25 procent van de ramen te sluiten. Daardoor loopt de stroom toeristen door een kleiner gebied. Zo creëer je een probleem dat er eerst niet was. Een probleem dat niet is veroorzaakt door de sekswerkers.

Een ander probleem is de overlast. De toeristen zijn dronken of stoned, meestal allebei. Het zijn idioten op normvakantie. Ze kunnen niet tegen de kwaliteit van onze drugs en onze sekswerkers. Ze kotsen, joelen, zwalken, zingen en struikelen. Ik heb heel wat kots staan wegboenen. En niet alleen van jongens die hun puberteit overschreeuwen, nee, het zijn meestal de mannen. Mannen met huizen en kinderen en honden. Ook nog in een korte broek. Niet te doen! Dus ja, dat beeld klopt.

Bewoners, ondernemers en sekswerkers zijn de overlast spuugzat en burgemeester Halsema kondigde aan stevig op te treden. Extra handhavers werden beloofd, en er zou ook echt gehandhaafd worden. Van die extra inzet heb ik nooit iets gezien. En trouwens, vanaf 01.00 uur werken handhavers niet meer, en dan begint juist het gedonder. Vervolgens gingen de handhavers ook nog protesteren. Ze weigeren om nog zonder wapenstok, pepperspray en andere toerusting de Wallen op te gaan.

Preken gegeven

Twee jaar lang stond ik als bordeelhouder op de Wallen. Ik heb op hectische avonden honderden groepjes mannen aangesproken, opgejaagd, preken gegeven en uitgelachen. Ik heb ze bevolen niet te fotograferen, gemaand door te lopen. Dit alles zonder pepperspray, zonder wapen, zonder spieren, zonder vecht­tenue.

Ik ben 1,67 meter en mijn omvang is ook al niet indrukwekkend. Nooit problemen gehad. Binnen groepjes zijn er altijd wel twee die aanspreekbaar zijn. Kwestie van inschatten.

Met een grote inzet van goed opgeleide handhavers die iets begrijpen van sociale situaties, die een rechte rug hebben en wat humor, en die een jaar lang continu worden inzet in de weekenden, ook na 1.00 uur, kan je ander gedrag opeisen. Helemaal als dit in goede samenwerking gaat met de raamexploitanten en de sekswerkers. Waarom is dit niet geprobeerd? En hoezo is dit gedrag te wijten aan de sekswerkers? Denk aan andere grote steden in Europa waar wangedrag van toeristen een issue is. Denk aan voetbal. Stoppen we voetbal?

Dan de vermeende mensenhandel, waarmee arbeidsuitbuiting wordt bedoeld. Deze vorm van uitbuiting vind je overal: in onze tuinbouwkassen, de bouw, de schoonmaakbranche en in de seksbranche. Niemand roept dat de Westlandse kassen ontmanteld moeten worden omdat er arbeidsuitbuiting plaatsvindt. Vreemd genoeg wordt dit wel regelmatig geopperd als het om de seksbranche gaat.

Hoe dan ook, niemand in de branche ontkent dit probleem. De schaal waarop is wel een twistpunt en daar komen we voorlopig niet uit, want echte cijfers bestaan niet. Wat wel bestaat is de regelgeving op de Wallen voor de zzp’ers die een raam huren. Die is niet alleen streng, die wordt ook streng gehandhaafd. Iedere zzp’er die achter het raam werkt is in beeld.

Screenen en afwijzen

De huidige zorg en strenge regelgeving heeft de afgelopen jaren gezorgd voor een professionalisering van de raambedrijven. Dit is precies de slag die de gemeente wilde maken. Het resultaat mag er zijn. Dit bleek ook uit recent onderzoek van belangenvereniging Proud onder 308 sekswerkers. Ze werken graag achter een raam omdat het veilig is, omdat je de klant aan het raam kan screenen en kan afwijzen. Ook de sociale contacten, de zorg en de hygiënische werkomgeving zijn pluspunten.

Wat open blijft, is deze vraag: los je arbeidsuitbuiting op door deze legale bedrijven te sluiten? Het antwoord is, heeft het verbannen of illegaal maken van menselijk gedrag ooit iets opgelost? Kortom, doen de drie voorgelegde scenario’s van de burgemeester recht aan de situatie?

Project 1012 van Lodewijk Asscher heeft heel wat problemen veroorzaakt: de succesvolle werving van toeristen door de stad zelf, het incapabele handelen van handhavers, het miserabele wangedrag van mannen. Ligt de oplossing voor al die problemen die mannen veroorzaken blijkbaar bij vrouwen? Bij de zelfstandige sekswerkers die niet eens de oorzaak zijn van de problemen?

Justine le Clercq. Auteur, curator en ex-sekswerker werkte twee jaar op de Wallen als houder van gemeentebordeel My Red Light. Beeld Piet Gispen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden