Patrick Meershoek.Beeld Artur Krynicki

Is een zelfstandig Amsterdam-Noord een pontje te ver?

PlusPatrick Meershoek

Het stadsdeel Noord groeit als kool. ­Eerder deze maand werd de magische grens van 100.000 inwoners gepasseerd. Het is niet dat de Noorderlingen met hernieuwd enthousiasme aan het voortplanten zijn geslagen. Er wordt vooral veel gebouwd voor nieuwkomers.

Ook de honderdduizendste inwoner kwam van buiten. Het stadsdeel had op de begroting nog ruimte gevonden voor de aankoop van een soeppan uit de kringloopwinkel, maar het mooiste welkomstgeschenk had de ontvangster al in de knip: een woning die wel drie keer zo groot is als haar appartementje in de binnenstad.

Over de instroom van al die nieuwelingen wordt verschillend gedacht. Er is een stroming die de invasie van huizenkopers verwelkomt als een oppepper voor het stadsdeel, en er is een kamp dat het jammer vindt dat het oorspronkelijke karakter van Noord dreigt te ­verdwijnen. Zoals vaak valt voor beide standpunten wat te zeggen.

De tragiek is dat het stadsdeel zelf amper invloed heeft op de ontwikkelingen. Alle belangrijke beslissingen over Noord ­worden aan de andere kant van het IJ genomen. Dat gold een eeuw geleden voor de zware industrie en dat geldt nu voor de nieuwbouw: de stad kijkt graag naar Noord als problemen moeten worden opgelost.

Ik vond in het archief een artikel uit de jaren tachtig, waarin de toenmalige stads­deelvoorzitter Theo Fransman het stadsbestuur om die reden zelfs beschuldigde van koloniale politiek. Na de teloorgang van de scheepswerven had de stad elke belangstelling voor het stadsdeel verloren, stelde hij.

In het interview pleitte Fransman voor de komst van meer voorzieningen in Noord. Hij heeft het zelf helaas niet meer mogen meemaken, maar die wens ging postuum royaal in vervulling. Noord kreeg de gewenste culturele instellingen, restaurants en andere reuring die de afgelopen tien jaar een grote trek naar het stadsdeel op gang brachten.

Wat er niet van kwam: de bestuurlijke verzelfstandiging van Noord waarop Fransman zijn zinnen had gezet. Ik vond het wel verfrissend, zo’n pleidooi voor afscheiding. De huidige lichting stadsdeelbestuurders werkt hard voor de zaak, maar het lijkt soms alsof zij in het nieuwe ­stelsel met de meeste bevoegdheden ook hun gebit hebben ingeleverd.

En is het eigenlijk wel zo’n vreemde gedachte? Met die 100.000 heeft Noord meer inwoners dan Amstelveen of Hilversum, gemeenten met een burgemeester, wethouders en een raad die voortdurend in de weer zijn voor het lokaal belang. Noord moet het doen met een commissie van welwillende buurtbewoners en een raad die meer aardigheid lijkt te hebben in het politieke spel dan in de gedeelde zorg voor de stad.

Verzelfstandiging is ongetwijfeld een pontje te ver, maar het moet toch mogelijk zijn het bestuur in Noord zodanig op te tuigen dat de inwoners weten dat de belangrijke besluiten over hun stadsdeel ook aan hun kant van het IJ worden genomen.

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden