Plus Column

Ineens is hij overal: Rembrandt Rembrandt Rembrandt

Gijs Groenteman Beeld Linda Stulic

Voelt u zich ook zo overvallen door het Rembrandtjaar? Ik wel. Niets in mij was bezig met Rembrandt - althans, niet meer dan normaal, ik gok dat ongeveer 0,08 procent van mijn hersencapaciteit wordt gebruikt door Rembrandt - en ineens is hij overal: RembrandtRembrandtRembrandt.

Natuurlijk had ik lont moeten ruiken toen Onno Blom een paar maanden geleden ineens een wekelijkse column over Rembrandt ging schrijven in de Volkskrant. Dan weet je dat er iets niet klopt. Dat is net zoiets als dieren die plotseling en masse piepend naar een hoge berg rennen. Iedereen denkt: wat doen zij ineens raar, blijkt er een tsunami aan te komen.

Ik hoorde over een Rembrandttentoonstelling in Friesland, bestelde zelfs kaartjes voor Alle Rembrandts in het Rijksmuseum, ik zag dat men op NPO1 op zoek ging naar een nieuwe Rembrandt - nog altijd geen idee dat het Rembrandtjaar zich aandiende.

Pas toen ik pasgeleden een poster in de stad zag voor de tentoonstelling Rembrandt's social network - wat een goed idee om 'Rembrandt en zijn tijdgenoten' helemaal naar deze tijd te vertalen middels een social network - begon het kwartje te vallen.

Nu zit ik diep in het Rembrandtjaar. Want het stomme is dat ik nu toch ineens extra geïnteresseerd ben in Rembrandt, omdat een paar marketingteams dat van mij willen. Zo gewillig laat ik mij dus leiden.

Ook vroeg ik me ineens af of het niet pasgeleden al Rembrandtjaar was geweest, ik heb namelijk een ernstig déjà vu. Gelukkig zag ik in De Telegraaf een gesponsorde Rembrandtbijlage.

Rijksmuseumdirecteur Taco Dibbits daarin: "Het is onze taak om Rembrandt levend te houden voor elke generatie. Groots uitpakken om zijn leven en werk te vieren doe je eigenlijk maar twee keer per vijftig jaar." Maar volgens Wikipedia was het vorige Rembrandtjaar pas in 2006, wat voor mij voelt als eergisteren.

Dat is dus het erge van oud worden, alles begint zich te herhalen. Katja Schuurman zei ooit in een interview dat ze wel duizend jaar oud wilde worden. Dan moet je dus veertig keer in je leven een Rembrandtjaar meemaken, een Nijntjejaar, een Mozartjaar, een Van Goghjaar, een Herman van Veenjaar, etc.

Saai!

Overigens maakt het marketingteam van het Rembrandt­jaar wel wonderlijke keuzes. Op de cover van die wijdverspreide advertentiebijlage hadden ze een hippe Rembrandtfanaat kunnen zetten, om die nieuwe generatie enthousiast te maken. Ik denk dat pak 'm beet Tim Hofman gaarne bereid was geweest.

Maar ze hebben uitgerekend voor Bennie Jolink gekozen. Hij is bejaard, hij heeft een rode gleufhoed op en hij wijst naar het Joodse Bruidje. Als treffend citaat staat erbij: 'Rembrandt fascineert mij'.

Tja Rembrandtjaar, ik weet niet of je daar veel zieltjes mee gaat winnen. Al heeft Bennie Jolink natuurlijk helemaal gelijk, Rembrandt kon prima schilderen en is reuze fascinerend. Iets waar we het komende jaar nog genoegzaam van doordrongen zullen worden.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden