Massih HutakBeeld Artur Krynicki

Inburgeringscursus voor nieuwe Noorderlingen

PlusMassih Hutak

Begin dit jaar hebben we in Amsterdam-Noord de Burgerzaal opgericht. Vanuit het democratiseringsideaal van het college om in de stadsdelen inwoners mee te laten bepalen bij de beslissingen die er over ze worden genomen, wat ongetwijfeld een eurekamoment moet zijn geweest. Een van de belangrijkste thema’s in de Burgerzaal was een inburgeringscursus voor nieuwe Noorderlingen, het liefst verplicht. Vorige week hebben we de cursus weer opgepakt.

Het idee van de inburgeringscursus kwam voort uit de gedachte dat als je ergens nieuw bent, je recht hebt op een welkomstpakket met essentiële sociaal-culturele en historische informatie van de plek waar je bent neergestreken.

Bij de inburgering in Noord hoort natuurlijk ook een spoedcursus gentrificatie, zodat je kennis over en gevoeligheid voor jouw nieuwe buurt ontwikkelt. En leert hoe je als nieuwe bewoner bewust of onbewust onderdeel bent van een probleem en tegelijkertijd ook onderdeel kunt worden van een oplossing. Dit geldt overigens voor zowel welgestelde huizenkopers in het Kastelenkwartier (voorheen bekend als Buiksloterham) als voor statushouders die terechtkomen in sociale huurwoningen in bijvoorbeeld Banne 2.

Mensen blijven mij verwijten dat ik ooit zelf een nieuwe Noorderling was die ook van alles heeft veranderd voor de toenmalige oude inwoners. En dat ik als nieuwe Nederlander, overigens al 22 jaar nieuw, al helemaal niet opstandig moet doen maar vooral dankbaar moet zijn.

Het klopt dat ik beide kanten ken. Ooit was ik nieuwe Nederlander. Nu ben ik oude Noorderling. Op beide momenten was de macht niet tot mijn voordeel ingericht. Wij hadden bijvoorbeeld niet de luxe om te kiezen waar we wilden wonen. We werden geplaatst waar plek was. Daar maakten we met bloed, zweet en tranen ons thuis van. Veel nieuwe Noorderlingen hebben wél de middelen, de kennis en het netwerk om te kiezen waar ze willen wonen.

In die zin gaat de vergelijking tussen nieuwe Noorderlingen en nieuwe Nederlanders dus niet op. De machtsbalans slaat naar één kant door. Er zijn bovendien, om maar wat te noemen, geen kabinetsleden die nieuwe Noorderlingen structureel demoniseren, beleid maken dat ze letterlijk tegenhoudt en dwingt te leven in de erbarmelijke en levensbedreigende omstandigheden van de plek waar ze nu wonen. Nieuwe Noorderlingen krijgen hoogstens te maken met kritische oude bewoners die in het beste geval hun machtspositie op geen enkele manier bedreigen.

Een overeenkomst tussen nieuwe Nederlanders en nieuwe Noorderlingen die wel blijft, is dat beide groepen dus een integratieplicht hebben. Die ook omarmd moet worden door oude bewoners. Integratie slaagt alleen als beide kanten het willen. Het initiatief ligt wel bij de groep in de gunstigste situatie. Intussen zetten oude bewoners hun liefdevolle frustraties om in een cursus die neerkomt op: welkom, ik ben ook hier, zie mij en hou rekening met me.

Rapper en schrijver Massih Hutak (28) schrijft columns voor Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden