PlusColumn

In onze moppen lopen geen Belgen meer door de Kalverstraat

Patrick MeershoekBeeld Maarten Steenvoort

Op het terrein van het home entertainment waren de jaren zeventig nog tamelijk schraal. Het gemiddelde huishouden had de beschikking over een televisie met vijf zenders, een fonduestel en een verzamel-lp van Roger Whittaker.

Voor de volwassenen kwam daar nog de verwoestende combinatie van de huisbar en de sleutelclub bij, maar dat was het dan wel.

De dagen duurden lang zonder computer, smartphone en ­streamingsdiensten, en de uren die we daardoor overhielden, werden gedood met het vertellen van Belgenmoppen.

Een ongelooflijke stroom moppen was het. In de voetbalkantine, in de zitkuil, in de operatiekamer: altijd en overal waren wel twee Belgen druk bezig om door de Kalverstraat te lopen, een tweedehands auto te kopen of een schilderijtje op te hangen.

De pret was eerlijk verdeeld over alle lagen van de bevolking. Ik herinner me dat de in progressieve kring toonaangevende VPRO-gids een themanummer wijdde aan het fenomeen. Vooruit, eentje dan.

Onderzoek heeft uitgewezen dat bij treinongelukken de achterste wagon de meeste schade oploopt. De Belgische spoorwegen hebben daarom besloten hun treinen voortaan zonder achterste wagon te laten rijden.

Onmiskenbaar voelden we ons in die jaren al moppentappend ver verheven boven onze zuiderburen, en misschien was daar ook wel enige aanleiding toe.

Nederland genoot nog internationaal aanzien als gidsland, we voetbalden als wereldkampioenen en met name in Vlaanderen werd met veel ontzag gekeken naar het culturele leven in Amsterdam en omstreken.

Een halve eeuw later zijn de rollen zo'n beetje omgedraaid. Terwijl wij hier druk bezig zijn met koffie drinken en ruzie maken over onze nationale identiteit, genieten de Belgen met volle teugen van de prestaties van sporters als Eden Hazard en Remco Evenepoel.

Deze krant is tegenwoordig trouwens ook in Belgische handen, dus ik moet ook nog reuze oppassen met wat ik hier schrijf.

Heeft de Belgische inhaalslag onze Belgenmop de nek omgedraaid? Wie nu nog in gezelschap met zo'n mop op de proppen komt, wordt waarschijnlijk meewarig of zelfs hoofdschuddend aangekeken.

In de moppen van mijn kinderen is de Belg vervangen door de oen. Een beschaafde keuze. Verstandig ook, want een gecastreerde ezel zal niet snel naar de ombudsman stappen.

Ik hoorde cabaretier Roué Verveer ooit een ongelooflijke grap maken voor een overwegend donker publiek. De clou kwam erop neer dat de slavenschepen op weg naar Suriname alle domme en lelijke mannen en vrouwen op Curaçao hadden gedropt.

Als ik daar op dat podium die mop had verteld, had ik nu waarschijnlijk nog moeten rennen, achtervolgd door een woedende menigte. Verveer deed de zaal ontploffen van plezier.

Wat ik bedoel te zeggen: grappen kunnen simpel zijn, maar humor is dat eigenlijk nooit.

patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden