Marcel Levi. Beeld Artur Krynicki
Marcel Levi.Beeld Artur Krynicki

In ons zorgregime krijgt menig slechthorende een oor aangenaaid

PlusMarcel Levi

Ik kan u blij maken met een solide beleggingsadvies: ga nu investeren in bedrijven die gehoorapparaatjes produceren. Door die irritante mondkapjes gebeurt het dragers van dergelijke apparaatjes voortdurend dat ze bij het afdoen van het monddeksel met een royale zwaai hun oorstukje onverhoeds wegwerpen en nooit meer terugvinden. En dat is kassa voor de gehoorwinkels.

Er zijn ongeveer anderhalf miljoen slechthorende mensen in Nederland en minstens een derde daarvan heeft een gehoor­apparaatje. Terwijl hart- en vaatziekten en nu ook kanker steeds beter kunnen worden behandeld, bereiken meer mensen een zeer hoge leeftijd. Maar onze ogen en oren zijn gewoon niet gemaakt voor een dergelijk lange levensduur dus steeds meer oudere mensen hebben problemen met hun gezichtsvermogen, maar vooral ook met hun oren. Zij zijn dus aangewezen op een gehoorapparaatje.

Door de zegeningen van de marktwerking is het er voor slechthorenden die afhankelijk zijn van hoortoestellen de laatste jaren niet beter op geworden. De zorgverzekering vergoedt 75 procent en de gebruiker betaalt de rest zelf. Maar omdat alles altijd zo goedkoop mogelijk moet, zijn de vergoede apparaten niet altijd van de beste kwaliteit. De gehoorwinkel probeert je soms – terecht of onterecht – te verleiden een technisch beter apparaatje aan te schaffen met ruimere winstmarges, maar dat levert consumenten al snel een nota van enkele duizenden euro’s op. Wederom een triest voorbeeld dat mensen die het kunnen betalen onder het huidige zorgregime beter af zijn.

De toegankelijkheid van goede gehoorzorg staat ook fors onder druk. Door de nimmer aflatende drang van verzekeraars te beknibbelen op inkoopprijzen zijn al veel audiciens kopje-onder gegaan en heeft er een forse consolidatie plaatsgevonden met als overblijfsel vooral grote gehoorwinkelketens. Met een veel te geringe capaciteit zodat het voor patiënten vrijwel onmogelijk is op korte termijn een afspraak in te plannen als het apparaatje niet goed functioneert.

Sommige van die ketens zijn eigendom van gehoorapparaatfabrikanten en zij verkopen – u raadt het al – alleen de modelletjes van de eigenaar, of dat voor de desbetreffende klant nou beter is of niet. Weinig patiënten zullen zich realiseren dat ze misschien wel een suboptimaal ‘wij-van wc-eendadvies’ hebben gekregen als ze een nieuw toestel aanschaffen. Van het recht van de klant om verschillende hoortoestellen een tijdje vrijblijvend te testen, komt in de praktijk dikwijls heel weinig terecht.

Gehoorverlies leidt tot een aanzienlijke vermindering van de kwaliteit van leven. Desalniettemin wordt fors bezuinigd op de best mogelijke hoortoestellen voor alle patiënten. Het is onbegrijpelijk dat deze mallotige marktwerking en een niet-functionerend vergoedingsstelsel bestaan voor iets wat voor honderdduizenden mensen bittere noodzaak is. Dat doen we immers ook niet als je een nieuwe heup of pacemaker nodig hebt (wat ook nog eens minstens tien keer zo duur is).

Marcel Levi is voorzitter van de raad van bestuur van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO). Daarvoor was hij ceo van University College London Hospitals en bestuursvoorzitter van het AMC. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? m.levi@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden