Paul Vugts. Beeld Artur Krynicki
Paul Vugts.Beeld Artur Krynicki

In het (straf)recht heersen vrouwen allang

PlusPaul Vugts

Paul Vugts

Op de Olympische Winterspelen waren de Nederlandse vrouwen oppermachtig. Behangen met medailles landden ze deze week op Schiphol. Hun hegemonie wordt terecht breed uitgemeten.

Voor volgers van het (straf)recht is de dominantie van vrouwen allang de norm, roep ik hier op mijn beurt. De verdachten mogen voor het overgrote deel mannen zijn, zéker in de zaken waar ik aanschuif, maar zij worden berecht door een meerderheid aan vrouwen.

In Nederland ligt het percentage vrouwelijke rechters boven de 60, in Amsterdam zelfs rond de 70. De president van de hoofdstedelijke rechtbank is een vrouw, net als de president van de Hoge Raad, die we plechtig ’s lands hoogste rechtscollege noemen.

De vrouwelijke rechters hebben het glazen plafond allang verbrijzeld.

Geregeld tref ik geheel vrouwelijke rechtbanken (drie rechters en een griffier) en niet zelden zijn ook aardig wat advocaten en de officieren van justitie vrouwen (over de aanklagers zo meer).

De vrouwelijke rechter in het liquidatieproces Marengo, tegen Ridouan Taghi en zijn zestien medeverdachten, is misschien wel de strengste ondervrager van de drie. In de aanpalende moordzaak Eris, tegen motorbende Caloh Wagoh, leidt de vrouwelijke rechtbankvoorzitter met ferme hand.

De Amsterdamse huisschilder Sjonny W. verscheen in hoger beroep voor een gerechtshof compleet bestaand uit vrouwelijke raadsheren. (Hier is taalvernieuwing gewenst, want met raadslieden, het schijnbare alternatief, worden in justitiële kringen altijd advocaten bedoeld, maar dit terzijde). Die vrouwelijke raadsheren veroordeelden hem laatst niet voor het doodslaan en dumpen van één vrouw, zoals de rechtbank, maar gaven hem in een spectaculair arrest bijna 20 jaar plus tbs voor het doden en dumpen van drie verslaafde vrouwen na seks.

Een Amsterdamse voetbalmakelaar en zijn vriendin kregen onlangs flinke celstraffen voor het uitbuiten van drie kwetsbare, amper volwassen prostituees. Alle rechters en de officier van justitie waren vrouw.

Een wetenschapper suggereerde eens dat vrouwen strenger straffen, maar deugdelijk onderzoek is er naar mijn weten niet (onnodig ook).

Ook in de gelederen van aanklagers zijn zowel landelijk als in Amsterdam de vrouwen steeds dominanter, juist ook in de zwaarste zaken over grof onderwereldgeweld. In grimmige tijden waarin officieren – net als advocaten, rechters en journalisten – geweld moeten vrezen, stapten diverse vrouwen onlangs in als nieuwe ‘zwacri-officieren’ (officieren van justitie die zich toeleggen op de zware criminaliteit).

In de zwaarst beveiligde megazaak van nu, Marengo, zijn alledrie de aanklagers vrouw. Die zaak tegen Taghi en consorten staat onder extreme druk na de moorden op de broer van de kroongetuige Reduan, diens advocaat Derk Wiersum en Peter R. de Vries, vertrouwensman van de kroongetuige, maar de officieren houden hun ruggen recht.

Hoofdverdachte Taghi noemde ze eens smalend ‘de K3-dames’, maar hij deed dat in het volle besef dat zij straks levenslang tegen hem zullen eisen – en in de uitgesproken overtuiging dat hij die ultieme straf zal krijgen ook.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever. In de Taghi Podcast vertelt hij samen met collega Wouter Laumans over ontwikkelingen in het proces rond Ridouan Taghi.

Reageren? paul@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden