Patrick Meershoek Beeld Artur Krynicki

In gesprek met zwijgwijk Holendrecht, waar aangifte taboe is

Plus Patrick Meershoek

Daar zaten we weer, in een zaaltje, om te praten over de onveiligheid in de stad. In Holendrecht ditmaal, waar drie schietpartijen met dodelijke afloop in de afgelopen zeven maanden begrijpelijk tot grote onrust leidden onder de bewoners.

Het was niet de eerste keer, en het zal vermoedelijk ook niet voor het laatst zijn. Het is bijna een ritueel geworden om samen te komen na zulke ingrijpende gebeurtenissen, alsof heel veel woorden het kwaad van de rondvliegende kogels op veilige afstand kunnen houden.

De grote zaal van het buurthuis was in elk geval afgeladen. Vooral met moeders van het doortastende soort, want daarvan lopen er in Zuidoost veel rond. Er waren ook bestuurders, ambtenaren en politiemensen, en achter een tafel kregen liefst zeven leden van de gemeenteraad een ereplek.

Dat had een reden: de raad spreekt morgen met de burgemeester over de onveiligheid in de stad. Aanleiding is het vorige week verschenen alarmerende rapport over de stevige greep van de misdaad op de hoofdstad, maar ook de recente schietpartijen worden erbij betrokken.

De raadsleden benadrukten dan ook naar Holendrecht te zijn gekomen om, zoals dat tegenwoordig heet, informatie op te halen. In de praktijk waren ze nog best veel aan het woord, om uit te leggen hoe zij tegen de ingewikkelde problematiek van de criminaliteit aankeken.

Niet dat de zaal wel een sluiproute naar een veiliger wereld op zak had. De inbreng van de sprekers schoot alle kanten uit, van de verantwoordelijkheid van ouders om hun kinderen in de gaten te houden tot de bezuinigingen op de buurthuizen en de politiebureaus.

Er werd in elk geval gepraat in de zwijgwijk, zoals de buurten nu heten waar niemand graag aangifte doet. Dat gegeven werd bevestigd door de politie in de zaal: jongeren op straat weten vaak wie op het punt staat om te worden omgelegd, maar houden hun mond uit lijfsbehoud.

De jongens van de straat ontbraken in het buurthuis, net als vertegenwoordigers van de bloeiende criminele bedrijfstak. Dat was jammer, want meer dan wie dan ook in de stad kennen zij de kneepjes van het vak en weten zij van de hoed en de rand.

Maar zwijgzaamheid is nu eenmaal een kenmerk van de sector, net als een permanente dreiging met desnoods dodelijk geweld. De boeven zullen niet snel samenkomen voor een vergadering met als eerste punt op de agenda het beperken van de overlast voor de omgeving.

Dus het is vooralsnog aan de anderen om, moeizaam tastend in het duister, op zoek te gaan naar een remedie. Of die oplossing ook werkelijk bestaat, is zeer de vraag. Misschien is het genoeg om erin te geloven: optimisme is geen kogelvrij vest, maar het geeft de burger wel degelijk moed.

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool en schrijft elke woensdag een column. Lees alle columns hier terug.

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden