Plus Column

In die Hilversumse betonkolossen wordt de beste trash-tv ­gemaakt

Gijs Groenteman Beeld Linda Stulic

Er zijn mensen die vinden dat de publieke omroep afgeschaft moet worden. Ikzelf ben daar fel op tegen. Nu zijn er natuurlijk vijfhonderd redenen te verzinnen waarom de publieke omroep inefficiënt, achterhaald en concurrentievervalsend is. Maar ik doe er al mijn hele leven mee, ik kan daar niet zomaar afstand van doen.

Er zijn ook mensen die wijzen op de belangrijke nicheprogramma's die de publieke omroep maakt. Zij halen hun neus op voor de programma's die 'ook bij de commerciëlen zouden overleven', en vinden dat die eigenlijk onmiddellijk gestopt zouden moeten worden.

Nou, daar ben ik het ook niet mee eens. Want als de publieke omroep commerciële troep maakt, is het commerciële troep waar ik een speciale liefde voor heb. Het Familiediner. Ik Vertrek. Memories. Er is iets met die programma's aan de hand waardoor ze juist bij de publieke omroep zo goed werken.

De belangrijkstecasus die dit bewijst is natuurlijk De Rijdende Rechter.
Ik weet nog goed dat ik op dinsdag 8 november klaar zat om de uitslagen van de Amerikaanse verkiezingen te gaan kijken. Om de tijd te doden besloot ik weer eens een avondje al zappend ­lineaire tv te gaan kijken. Ik viel toen in een van de meest legendarische afleveringen van De Rijdende Rechter ooit.

Het ging tussen twee buurvrouwen, eentje leek sprekend op Jan Peter Balkenende, de ander zat in een scootmobiel. Als u op Google 'rijdende rechter' en 'koude pannekoeken' intikt kunt u er alles over teruglezen en -zien.

Op die avond ben ik als een blok gevallen voor John Reid, de nieuwe Rijdende Rechter. Ik had mij nooit gerealiseerd dat ik eigenlijk wel klaar was met de oude Rijdende Rechter, maar deze nieuwe bevalt mij zeer.

Hij komt altijd met een pompeuze jeep aanrijden in de nieuwbouwwijkjes waar de ruzies zich afspelen, hij heeft een zwierige sjaal om en ironische wenkbrauwen die een geheel eigen leven leiden.

En ik sta niet alleen: de liefde voor de Nieuwe Rijdende is alomtegenwoordig.

De Oude Rijdende oefent zijn vak intussen uit op SBS6 en lijkt geheel vergeten. Wie heeft het nog over hem? Wordt er nog liefdevol over hem getwitterd? Nee.

Ik heb zijn SBS-programma eens terug­gekeken, het mist elke schwung die de oer-NCRV-versie wél heeft.

Dus ergens in dat rare, vermolmde en onzinnige omroepbestel gaat er toch iets goed. In die Hilversumse betonkolossen, betaald van publiek geld, wordt gewoon de beste trash-tv ­gemaakt.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column over media.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden