Plus Massih Hutak

In de week van Pride gaat het boerkaverbod in

In deze verwarrende week is zowat heel Amsterdam mooi versierd in de regenboogkleuren van Pride, en gaat het boerkaverbod in.

Aan de ene kant zie ik in de openbare ruimte, in winkels en in overheidsinstellingen mooie en krachtige uitingen van een zeer belangrijkste emancipatiestrijd in onze beschavings­geschiedenis, gepaard met collectief uitgesproken wensen waar ik erg blij van word.

Aan de andere kant zie ik in een landelijke krant een stuk dat aanspoort tot gewelddadige burger­arresten van bepaalde vrouwen die zich niet kleden naar de wensen van de overheid, gepaard met een collectief zwijgen van ‘weldenkende’ mensen waar ik erg bang van word.

Ik hoor hier misschien te zeggen dat ik persoonlijk weinig te maken heb met deze twee dingen omdat ik een heteroseksuele moslimman ben, maar niets is minder waar. No human is free until we are all free.

Aan de ene kant zie ik waar een klein land groot in kan zijn: het vieren van vrijheid, zelfbeschikking en het samenkomen van gemarginaliseerde groepen in de samenleving die opstaan voor elkaar, elkaar beschermen en elkaars bestaan vieren. Aan de andere kant zie ik waar een groot land klein in kan zijn: het beperken van vrijheid, schenden van mensenrechten, meten met twee maten, het verder uitsluiten van een kwetsbare groep en de pijnlijke stilte van de anders zo verlichte, uitgesproken en strijdvaardige mensen.

Beiden vinden ze op hetzelfde moment plaats. Bij de één voel ik trots, kracht en hoop. Bij de ander voel ik verdriet, schaamte en angst.

Het wetsvoorstel voor een verbod op de boerka is door de Eerste én de Tweede Kamer gekomen, in sommige gevallen ondersteund door dezelfde mensen die bij een thema als Pride hard roepen hoe belangrijk vrijheid en zelfbeschikking zijn voor een democratie. Zij hebben dus gestemd voor een wet die een groep Nederlandse vrouwen voorschrijft hoe zij zich moeten kleden.

Wat betekent dit in de praktijk?

Dat er straks in een Amsterdams stadsloket, waar wellicht het Pride-thema Remember the past, create the future prominent op een muur pronkt, een moslimvrouw in een boerka wordt lastiggevallen om hoe zij eruitziet? En als ze wegloopt om zichzelf te beschermen, dat ze dan hard tegen de grond wordt geduwd tijdens een zogenaamd burgerarrest? Dat wordt aangemoedigd in hetzelfde krantenstuk dat beschrijft wat mensen kunnen doen als ze een landgenoot betrappen op het overtreden van de wet, wat angstaanjagend is omdat bepaalde mensen extra ijverig lijken als het gaat om islamitische landgenoten. In dit geval is de wet in strijd met universele mensenrechten.

Van de week las ik in een roman een passage van ongeveer de volgende strekking: ‘om te bepalen hoe beschaafd een samenleving is, moet je kijken naar de positie van de vrouw in die samenleving’. Dat is een sterk uitgangspunt. Je kunt die zin telkens opnieuw formuleren en ‘vrouw’ vervangen door ‘queer community’ of ‘moslims’ of ‘mensen van kleur’ of ‘de queer moslimvrouw van kleur’.

Rapper en schrijver Massih Hutak (26) schrijft columns voor Het Parool.

Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden