Paul Vugts. Beeld Artur Krynicki
Paul Vugts.Beeld Artur Krynicki

In de motregen typen op de rechtbankstoep

PlusPaul Vugts

De nieuwe rechtbank is af! Voor de vijfde keer in mijn bescheiden loopbaan word ik vaste klant in een splinternieuw of drastisch vernieuwd justitiepaleis. Een uit natuursteen en glas opgetrokken kolos op de Zuidas, dit keer.

Ik denk terug aan mijn debuten in andere kakelverse gerechten.

In de zwaarbeveiligde rechtszaal in Rotterdam moesten behalve het publiek ook journalisten de eerste weken al hun apparatuur bij de scanstraat inleveren. Binnen was een perskamer – zonder computer. Vlak voor een deadline heb ik buiten op het trapje in de motregen een stuk zitten typen.

Mijn eerste zitting in de extra beveiligde rechtszaal in Justitieel Complex Schiphol leek een cursus omgaan met teleurstellingen. Ze waren de pers zo’n beetje vergeten. In mijn zwaarbevochten tafel achter in de toch forse zaal was – heel modern – een computerscherm ingebouwd. Waardoor ik mijn laptop er niet kwijt kon. Die computer was er niet voor mij. De wifi deed het niet. Een mobiel netwerk van 3G of 4G ontbrak. Van de perskamer was de sleutel kwijt. Op de gang ontbraken stoelen en banken.

Mijn e-mail-op-poten werd beantwoord met een vriendelijke uitnodiging mee te denken over verbeteringen. Die zijn, het moet gezegd, vlot doorgevoerd.

Nu gaat het al jaren prima, met een vaste ploeg aardige rechtbankmedewerkers en marechaussees die meedenken. Wel zelf boterhammen meenemen, want in de wijde omgeving is niets te krijgen dan de koeken en snoepzakken uit de automaten.

Zo’n beetje in dezelfde periode opende het van grijs marmer vergeven gerechtshof aan het IJdok. Prachtig gelegen, met aan de ene kant ’t IJ en aan de andere kant een jachthaventje, op een steenworp van het Centraal Station.

Weer waren ze de zitplaatsen op de gangen vergeten – terwijl zittingen vaak uren te laat beginnen. De modieuze maar keiharde persbanken in de zalen waren ongeschikt om langer dan een kwartier op te zitten. Advocaten konden hun benen niet kwijt onder hun tafels vol apparatuur. Ook hier in de openingsweken geen wifi en een belabberd mobiel netwerk.

Je ziet die fiasco’s aankomen als je de architecten laat regeren. Die tekenen een majestueus bouwwerk, maar hoeven daar duidelijk zelf niet in te werken.

Laat staan dat ze, enigszins gespannen, hun recht komen zoeken.

Tijdens de bouw van de nieuwe rechtbank op de Zuidas zijn we als vaste gebruikers wél gehoord (ik had me opgedrongen, maar toch). Het is prachtig geworden, en de voorzieningen lijken dik in orde. Ongetwijfeld ontstaan straks ook hier ‘opleverlijstjes’ met een trits aan kinderziektes, maar volgende week rij ik vol goede hoop naar mijn eerste zaken in het nieuwe gebouw. Op de fiets, want parkeren wordt er een drama.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever.

Reageren? paul@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden