Maarten Mol Artikel Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Mol ArtikelBeeld Sjoukje Bierma

In de huiskamer lag De uitvreter in stukken gescheurd op de vloer

PlusMaarten Moll

Dit is de necrologie van een boek.

Want Fred heeft toegeslagen.

We waren uit eten en dachten dat Bep en Fred wel een paar uur alleen thuis konden blijven.

Konden ze ook. Maar toen we thuiskwamen, zag ik in de gang stukken papier liggen.

“Van welk boek zijn die pagina’s?” vroeg M.

Ik pakte een flard papier van de tegels en las ‘de Sarphatistraat de mooiste plek van’ en wist genoeg.

In de huiskamer lag De uitvreter/Titaantjes/Dichtertje/Mene Tekel in stukken gescheurd op de vloer.

Opvanghond Fred, bijna een week bij ons in huis.

Bep is geen lezer, ze heeft nooit belangstelling gehad in wat voor een boek dan ook. Ook niet in een krant of De Groene Amsterdammer. Ze gaat er ook niet op liggen. Het geschreven woord laat haar volslagen koud.

Maar Fred! Fred had duidelijk zin gehad in dat boek van Nescio. Er was geen bladzijde heel gebleven.

In 1990 heb ik het boek gekregen, van Stijn A., de 25ste druk uit 1986 met het paarse omslag.

Het stond vol met potloodstreepjes omdat ik ooit een scriptie over Nescio heb geschreven.

Op een snipper las ik in mijn handschrift, in hoofdletters: ‘NESCIO BESTRAFT DEZE WIJZE’.

En boven de zin ‘Dus deden we maar niks’ had ik geschreven: ‘3e keer’. Nog een snipper met alleen het woord ‘Conclusie!!!’. Het gedeelte waaruit de conclusie moest worden getrokken, was er door Fred bruut afgereten.

Het boek heeft heel lang in de kast gestaan, tussen Het treurige beroep van schrijven van Gérard de Nerval en Boven het dal.

Ik heb het vaak uit de kast gepakt. Ik heb geprobeerd het de meiden te laten lezen (ze waren heel lang Beppies, maar gaan nu de kant van Fred op, al verslinden ze nog geen boeken). Ik heb het boek ooit teruggevonden bij Jongste Dochter op de kamer. Onder een stapel kleren. En met op een van de eerste pagina’s een chocolade­vlek (ik denk hagelslag).

Ik heb nog een tijdje gezocht naar de chocoladevlek, maar tevergeefs.

Midden op de vloer lag het stukgelezen boek. Ik staarde naar de berg snippers, alsof ik hoopte dat er opeens rook uit zou opstijgen en een fontein van vuur, en dat dan na een luide knal het boek weer voor me zou liggen, in de staat waarin ik het uren geleden op de bank had achtergelaten.

Met mijn handen veegde ik de puzzel bij elkaar, haalde stoffer en blik uit de keuken.

Ik gooide de lading snippers in de halfvolle prullenbak. Ging toen op een keukenstoel zitten.

Na een tijdje haalde ik de vuilniszak uit de pedaalemmer, verliet de woning en liep naar de afvalcontainers.

Ik zag mezelf ervoor aan om toch al die snippers aan elkaar te gaan plakken.

Daar gingen de verzamelde stukjes Nescio.

De uitvreter/Titaantjes/Dichtertje/Mene Tekel is 31 jaar en 97 dagen oud geworden.

Dag boek.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden