Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Ik zette de kinderen eerst, met kleren aan, in de sauna

PlusTheodor Holman

Omdat de onderwijzers donderdag staakten, had ik een extra opadag.

Tja, wat doe je dan met de kleinkinderen? Je bereidt ze voor op straks. Ik wil niet, wat ik weleens heb horen zeggen, dat ik beschuldigd word van het ‘stelen van de toekomst’ van mijn kleinkinderen.

Dus ik zette de kinderen eerst, met kleren aan, in de sauna. Zo konden ze mooi wennen aan de opwarming van de aarde.

“Gaat het, jongelui?”

“Best lekker, hoor opa.”

Mooi. Geen zorgen daarover. Waarom zou les vervelend moeten zijn. Lesgeven, ik weet waarover ik spreek, is het mooiste beroep van de wereld, als het tenminste niet wordt tegengewerkt door een overheid die met vooruitgang achteruitgang bewerkstelligt.

Vervolgens zette ik met mijn kleinkinderen mijn huis onder water om ze voor te bereiden op een verhoogde zeespiegel. Ik had namelijk een gratis boek van Rutger Bregman gelezen met gratis meningen daarin en de toekomstscenario’s die hij schetst leveren een totaal mislukte film op, ik bedoel: als Rutger tweeduizend jaar geleden op Patmos was geboren en Johannes had geheten, dan had Jezus de apocalyps nog afgrijselijker aan hem beschreven dan nu in de Bijbel staat. U snapt wel wat ik bedoel. Dus wat kan je beter doen dan je kleinkinderen op verschrikkelijke overstromingen voorbereiden omdat we over tweehonderd jaar alleen nog met z’n allen op het topje van het monument op de Dam kunnen zitten.

“Harstikke leuk, opa!” zeiden ze.

Omdat over tweehonderd jaar vermoedelijk de achterkleinkinderen tot de zoveelste macht van Trump nog aan het bewind zijn – tenminste, als je de pers moet geloven – bereidde ik de schatten ook voor in het scheiden van nieuws van fake news. Ik deed dat aan de hand van een sprookje, namelijk een pornografische versie van De nieuwe kleren van de keizer. In mijn versie was de keizer een zwarte transgender die op YouTube uitlegde hoe je je schaamhaar bijknipt, en zo deed ik tegelijkertijd iets aan wit schuldbewustzijn. Bij kinderen kan je daar niet vroeg genoeg mee beginnen. Ik wil niet veel zeggen, en hun ouders lezen dit ook, maar toch zie ik dat mijn kleinkinderen al zo’n blank koloniaal cultureel archief in hun kop hebben zitten.

“Tof opa!” was hun reactie.

Dat maakte me dankbaar. Misschien zijn mijn opvoedmethodes wat ouderwets, maar ze werkten voor mij, dus waarom zouden ze niet voor mijn kleinkinderen werken?

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden