Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

‘Ik wil niet alles aan Oekraïne relateren, maar het gaat vanzelf’

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

Dingen die ik niet weet.

Wordt er in Oekraïne regelmatig op covid getest? Wat gebeurt er met soldaten die zich ziek en ellendig voelen? Denken de Russen in de tanks na over het klimaat? Denken ze in het Kremlin na over het klimaat? Denken de Oekraïense- en Russische soldaten na of ze ‘slaaf’ of ‘tot slaaf gemaakte’ gaan zeggen? Zijn er voor de Russische en Oekraïense soldaten genderneutrale wc’s?

Steeds popt er zo’n vraag op in mijn kop.

En dan denk ik: zijn die vragen niet een teken van verval of van obsessie? Ik relateer alles aan die oorlog in Oekraïne. Dat wil ik niet, maar het gaat vanzelf.

Hoe zit het met de huisdieren in Marioepol? Was er niet iets met een dierentuin daar? Waarom hoor ik daar niets meer over? Hoe zit het eigenlijk met het wetenschappelijk onderzoek aan die universiteit die is platgebombardeerd? Komen er nog romans uit in Oekraïne? Waar gaan die over? Waar zou ik de moderne Oekraïense dichters kunnen lezen? Wat doen de Russische romanschrijvers en dichters?

Ondertussen loop ik door de straten van Amsterdam en erger me aan alles en iedereen.

Hebben ze niet gehoord dat het slecht gaat met Oekraïne? Weten ze niet dat Rusland al bijna een derde van het land bezit? Zien ze niet dat onze toekomstige armoede mede veroorzaakt wordt door die oorlog?

Stel ik me aan? Kan me niks schelen.

Een buurtgenoot sprak me aan en zei dat we te veel klagen en dat we het goed hebben, zeker als we het vergelijken met Oekraïne. Hij heeft honderd procent gelijk, maar dat we het goed hebben kan ik ook niet horen. Hij moet de verleden tijd gebruiken. We hadden het goed. Hadden. We konden ons zorgen maken om idiote zaken als die genderneutrale toiletten. Maar er komt een zwarte periode aan.

Armoede neemt toe, maar vooral de machteloosheid om er iets tegen te doen. Er bestaat geen armoede-vaccin. Armoede vraagt altijd of apathie buiten komt spelen om samen in de hangmat te gaan liggen. En daarna gaat armoede ravotten. Reken maar op flinke sociale onrust.

Zeurt opa?

Hij kijkt naar zijn basketballende kleinzoon en zijn kleindochter die op een pony zit. Zijn cynisme groeit als een gezwel. Cynisme maakt stom. Crisis betekent vooruitgang, leerde hij. Ik eet in de toekomst wel mijn herinneringen op.

‘Niet zo somber, joh… We hebben het goed!’

‘HADDEN! HADDEN!’

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden