null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

Ik wil leven in een wereld waar de bestelling een keer fout kan gaan

PlusBabs Gons

De veganistische hamburger heeft wél saus, wél tomaten en wél uien. Ik pak snel de bon en zie dat onze instructies wel degelijk zijn doorgekomen, maar de bezorger is al weg en naast me op de bank zit iemand heel sip te ­staren naar de twee halve sesambolletjes gedrenkt in saus. Ik laat een berichtje achter bij het restaurant, dat de bestelling niet helemaal goed is gegaan. Op vriendelijke toon.

De volgende dag word ik gebeld. Het restaurant, dat het ze ontzettend spijt en ze ons graag een nieuwe burger met een drankje naar keuze bezorgen. Ik accepteer hartelijk en prijs ze voor hun service, maar ik kom die avond niet goed 
in slaap. De volgende dag bel ik terug.

“Dat aanbod, om me een nieuwe hamburger te bezorgen, vind ik erg sympathiek, maar het hoeft niet. Jullie, het restaurant, de bezorgers, hebben het allemaal al pittig genoeg.”

“Oké,” zegt het meisje aan de andere kant van de lijn, “dan annuleer ik ’m.”

“Ja,” ga ik door, “een fout is zo gemaakt.”

“Mensen worden snel erg boos,” zegt ze terug. “Daarom bieden we dit maar meteen aan.”

Mensen worden sowieso snel boos, denk ik bij mezelf. Mensen worden boos als je iemand wilt inhalen op de fiets, maar zij dat net zelf wilden doen. Mensen worden boos als het vliegtuig niet vertrekt, omdat er een sneeuwstorm boven de route raast. Mensen worden boos op het busje van de bezorger, die de weg blokkeert. Mensen worden boos op de regen die met bakken uit de lucht valt. Op parkeerautomaten die niet doen wat ze willen. Op kinderen die treuzelen, omdat ze de wereld nog moeten ontdekken. Op honden die nog even willen snuffelen. Op partners die smakken.

De stem aan de andere kant van de lijn bedankt me voor het bellen en op mijn beurt bedank ik nogmaals voor het alleraardigste aanbod. Ik roep er nog achteraan dat ik een goede review zal achterlaten. Dat ik wil leven in een wereld waar de bestelling een keer fout kan gaan en je het dan laat weten en ze dan sorry zeggen en we dan weer doorgaan met het leven, zonder scheldwoorden en bedreigingen, zonder scène te schoppen en negatieve reviews achter te laten die hun de kop kunnen kosten, waardoor ze straks de toko moeten sluiten en handenvol mensen op straat komen te staan en dat alles omdat er een keer ongewenst saus op een burger is gekomen, terwijl van de zeven burgers die je hebt besteld er zes precies goed zijn bezorgd.

“Fijne dag nog,” zeg ik er achteraan, maar ze had al ophangen.

Spokenwordartiest, schrijver en ­docent Babs Gons maakt ons deelgenoot van haar belevenissen. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? b.gons@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden