Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

‘Ik wil geen nieuw leven. Ik wil liever dood dan een nieuw leven’

PlusTheodor Holman

‘Dus je woont nu hier?”

“Ja,” zei hij.

“Gezellig huisje.”

“Niet gezellig.

Alles aan dit klote­huisje doet pijn. Ik wil geen nieuwe meubels, ik wil mijn oude meubels.”

“Je dochter vertelde mij dat er muizen in je stoel zaten en muizen in je bank en dat de muizen door je keuken liepen.”

“Dan had ze me een poes moeten geven, godverdomme. Maar geen nieuwe meubels en een nieuw huis.”

“Dat is toch lief?”

“Lief? Het is gemakzucht!”

“Waarom gemakzucht?”

“Ze dacht: we steken pappa in het nieuw, ver weg van ons, en dan vergeet hij mamma en dat lost dan alles op. Makkelijk. Maar zo werkt het niet.”

“Hoezo?”

“Snap je dat nou niet? Ik wil die stoel waarop zij heeft gezeten, ik wil die bank waarop we samen televisie zaten te kijken, ik wil dat bed waarin we samen lagen en waarin zij is gestorven.”

“Je dochter is lief. Die mist haar moeder ook. Die had haar beloofd goed voor jou te zorgen. Dat doet ze.”

“Ik snap het wel. Heus. Ik vind het ook wel lief, maar het doet pijn. Dat oude huis deed ook pijn omdat zij er niet meer was, maar dat was een pijn die ik, bij wijze van spreken, wilde. Maar nu woon ik in een huis dat roept: ‘Begin een nieuw leven, met je nieuwe spulletjes!’ Maar ik wil geen nieuw leven. Ik wil liever dood dan een nieuw leven. Een nieuw leven zou verraad zijn.”

“Dood kan altijd nog. En verraad… Ik denk dat Marjan wilde dat je nog gelukkig zou zijn.”

“Maar dat probeer ik dus de hele tijd uit te leggen… Dat je gelukkig bent met verdriet. Dat oude huis was leeg zonder haar. Maar ze hing er nog rond. Als een goede geest. Maar hier… Hier heb ik alleen maar verdriet. Dit huis is bedoeld om Marjan te vergeten.”

“Wat is er fout aan vergeten?”

“Wat denk je nou? Wat is dit voor een stomme vraag?”

“Je dochter vertelde me dat je je oude huis goed hebt verkocht.”

“Heeft m’n dochter gedaan. Maar wat moet ik met het geld? Wat heb ik er nog aan?”

“Je bent een sacherijn.”

“Weet ik. Maar ik ga echt geen leuke reisjes in mijn eentje maken, ik ga ook niet naar het bordeel, ik wil niks.”

“Het voetbal begint, wil je dat nog wel zien?”

Theodor Holman(1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden