Thomas Acda Beeld Artur Krynick

Ik waarschuw maar vast: dit wordt een metastukje

Plus Thomas Acda

Dit wordt een metastukje. Ik waarschuw maar vast. Denkt u nu al: ik heb wel wat beters te doen op mijn zaterdagochtend, groot gelijk, maar dat vermoedde ik al, dus bent u in mijn web.

Weekend, Leidseplein, ik zit in een café. Een bezigheid waar ik eigenlijk nauwelijks meer aan toekom. Wat mijzelf nog het meest verbaast, want net als bij velen is ook mijn carrière begonnen met in een café zitten dromen over een carrière en hoe ik later in een café zou dromen dat het gelukt was. In feite is het ook gelukt, want ik ga straks aan de overkant een laptop aanschaffen waarna ik dit, wat u nu leest, op zal schrijven. Ik had u gewaarschuwd, we gaan meta to the max.

Er komt een acteur naast mij zitten. We kennen elkaar vaag, maar kennelijk goed genoeg dat hij aan mag schuiven. Hij maakt vaak grappen over mij en mijn collega’s dat we voor de – makkelijkere – komiekenkant hebben gekozen. De moppenmavo noemt hij de kleinkunstacademie. Hij is Toneeeeel. Hij valt met de deur in huis. En de sponningen en de rest.

‘Komt een collega van jou naar mij toe, heeft een toneelstuk geschreven. Tekst, regieaanwijzingen, decor, alles. Ik denk: fuck it, ik heb toch even niets te doen, ik lees. Geweldig! Over liefde, ontrouw en de slechte mens.’

Ik knik en bestel twee bier. Dit gaat even duren.

‘Het is een droste-effect. Dat stuk gaat namelijk over hoe een man in een toneelstuk verliefd wordt op zijn tegenspeelster. Dát stuk zelf krijg je niet te zien. Je kijkt in feite achter de coulissen naar de affaire tijdens het stuk.’

’Zo zo,’ zeg ik. Ik weet wel hoe je iemand aan de praat houdt.

‘Ja,’ zegt mijn collega. Hij laat een dramatische pauze vallen die ik herken, want we hebben toch eigenlijk grotendeels dezelfde opleiding genoten.

‘Wat is ook alweer het probleem?’ vraag ik.

Hij knikt. ‘Ik héb een affaire gehad met zijn vrouw…’

Ik schiet in de lach.

‘Het wordt nog erger. Ze hebben haar al gecast als mijn tegenspeelster.’

Ik moet nu echt hard lachen, want ik ken de collega die het schreef.

Hij wordt boos. ‘Wat lach je nou? Het stuk is geweldig, wordt een hit. Ik móét het wel doen.’

‘Jij gaat elke avond opnieuw aan volle zalen vertellen dat je met zijn vrouw bent geweest?’

‘Ja,’ zucht hij, ‘straks gaat hij het ook nog regisseren’.

‘Ben bang dat-ie al begonnen is,’ zeg ik voorzichtig.

Ik ga een laptop kopen.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van ‘de’ Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden