Babs Gons. Beeld Artur Krynicki
Babs Gons.Beeld Artur Krynicki

Ik verlaat graag het feest als het nog in volle gang is

PlusBabs Gons

Babs Gons

Gewaardeerde lezer,

Ik heb je bestudeerd vanaf de andere kant van de straat. Me vergaapt aan je glimlach, je zachte blik. Ik heb naar je gezocht in de straten, heb je bewonderd in je flamboyante uitdossing. Heb je paradijsvogelpak willen spotten op pleinen en in stegen. Ik heb geprobeerd je op te beuren, jij hebt mij vrolijk gestemd met je verhalen.

Ik heb je op reis genomen langs de geografie van mijn leven en de atlas van mijn verleden. Ik heb door een spleet in je gordijnen gegluurd. Ik heb je voorgelezen uit werk van mijn favoriete dichters. Ik zat naast je in de tram, heb soms een arm om je schouders willen leggen. Heb je willen koppelen aan een bekende.

Samen hebben we gezocht naar troost. Ik heb ons op ons mooist willen zien. Ons willen vieren. Ik heb een omweg gemaakt op momenten dat ik te laat zou komen. Je hebt me laten zien welke schoonheid onze stad herbergt, ik heb achter je aan gefietst en je voorbeeld gevolgd en net zoals vroeger mijn arm uitgestoken om alles waar ik bij kon, aan te raken.

Ik heb geaarzeld of ik je zou aanspreken. Heb nooit spijt gehad van onze gesprekken. Ook zonder woorden hadden we de taal. We hebben geproost, herinneringen opgehaald en getracht onze weggevallen geliefden levend te houden in de armen van ons Mokum. Ik heb genoten van je gastvrijheid. Ik heb je bewonderd als stiefouder, bonusvader, als aanwaaimoeder. Met eerbied aanschouwd hoe kalm je bleef tijdens het bezorgen van onze pakjes. Terwijl er naar je geschreeuwd werd. Je tranen gezien toen je verlaten werd, je met je ziel onder de arm door het museum liep. Je je lichaam trots droeg als een museum van vervlogen tijden.

Ik heb je verliefd op afstand. Ik heb je brief ontvangen. Ik heb je opnieuw en opnieuw gelezen. Ik heb zo gracieus mogelijk je complimenten willen ontvangen, vond het vaak makkelijker ze uit te delen. Soms was het even ongemakkelijk tussen ons. Vaker genoot ik van je gezelschap.

Ik heb je verteld over het waardevolle advies van een klein jongetje: het moet wel leuk blijven. En met dat advies in gedachten neem ik nu afscheid. Het moet leuk blijven, en het was leuk. Het was een groot plezier én een grote eer. Elke week weer. Maar er zijn andere pagina’s en projecten die op me wachten. Ik verlaat graag het feest als het nog in volle gang is. Dansend. Met de heerlijkste melodieën nog in het gehoor. Vol verlangen naar nieuwe avonturen. Wel met een vleug melancholie en nu al wat nostalgie, want het is afscheid. Maar elk afscheid is een nieuw begin.

Ik mis je nu al.

Babs

Spokenwordartiest, schrijver en docent Babs Gons maakte ons deelgenoot van haar belevenissen. Dit is haar laatste column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? b.gons@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden