Paul Vugts. Beeld Artur Krynicki
Paul Vugts.Beeld Artur Krynicki

Ik snap wel dat Rutte geen zware beveiliging wil

PlusPaul Vugts

Eerlijk gezegd denk ik zelden spontaan: tja, ik begrijp die Mark Rutte wel. Deze week was het zover. Breed leefde onbegrip over het bericht dat de demissionair premier geen zichtbare, zware beveiliging wilde, terwijl de veiligheidsdiensten worstelen met informatie dat criminelen hem willen vermoorden of ontvoeren. Er zouden zelfs ‘spotters’ zijn gezien die hem mogelijk observeerden.

De vrees is dat hij tot cadaveri eccellenti (‘ideaal lijk’) is verkozen , zoals de maffia die maakt: slachtoffers met het hoogste profiel, dus met een enorme impact. Pas na een indringend gesprek zou Rutte enkele maatregelen hebben geaccepteerd. Hoe kan onze regeringsleider zo koppig zijn?

Dat is lastig te bevatten, maar als ervaringsdeskundige denk ik het te begrijpen.

Sinds de moord op Peter R. de Vries, in juli, gebeurt wat na schokkende aanslagen altijd gebeurt. De maatschappij vraagt zich af wat de volgende verschrikking zal zijn. Veiligheidsdiensten en andere hoeders van onze veiligheid staan op scherp. Ondertussen komen, ook zoals altijd, allerlei dwazen uit hun holen met de gekste meldingen. De inlichtingendiensten worden er gek van, maar durf serieus klinkende tips maar eens weg te wuiven.

We krijgen onvoldoende informatie om de dreiging jegens Rutte precies te wegen, maar de specialisten lijken dat evenmin te kunnen. Dan nemen zij het zekere voor het onzekere, met gevolgen die voor de betrokkenen overtrokken kunnen lijken.

Denk aan de metafoor die Rutte tijdens corona zelf bezigde: we varen op zicht. Je hoeft geen wappie te zijn om aan de noodzaak van specifieke maatregelen te twijfelen. De onterechte arrestatie van politiek dwaallicht Arnoud van Doorn op zondag, omdat die in de buurt van Rutte was (maar ook in de buurt van zijn moeder), lijkt de overspannenheid rond de beveiligingsmaatregelen te onderstrepen.

Mijn vriendin en ik hadden in 2017 en 2018 de zwaarste beveiliging omdat criminelen me wilden doodschieten. Die dreiging was héél concreet. Dat geeft op een vreemde manier rust. Alle privacy en spontaniteit worden uit je leven gedrukt en je bent steeds met een zwaarbewapende ploeg op pad, maar het kan niet anders.

Bij minder glasheldere dreiging zou ik datzelfde regime niet trekken.

Stond ik nu in Ruttes schoenen, dan stribbelde ik waarschijnlijk ook tegen, al moet een regeringsleider misschien eerder overstag gaan dan een ander. In de pantserauto’s waar ik destijds zelf in zat, ving ik soms flarden op van zijn weerzin tegen militaristische bewaking.

De crux: als je op grond van vage informatie de beveiliging extreem opschaalt, op grond waarvan schaal je die dan ooit af?

Zie de situatie rond RTL Boulevard. Na de moord op Peter werden twee uitzendingen afgelast, sindsdien zijn die vanuit een zwaarbeveiligde studio op het Mediapark. Wanneer kunnen zíj terug naar normaal?

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als misdaadverslaggever. In de Taghi Podcast vertelt hij samen met collega Wouter Laumans over ontwikkelingen in het proces rond Ridouan Taghi.

Reageren? paul@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden