Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

Ik schud mijn hoofd; God heeft mij niet beademd

Plus Theodor Holman

Nadat we in het restaurant gezellig hebben gekwartet met onze kwalen, zegt leeftijdgenoot Jan opeens: “Dus daarom ben ik ook katho­liek geworden.” En hij vervolgt: “Omdat ik nogal bang ben voor de dood, en het katholieke geloof geeft me rust… Eerlijk gezegd begrijp ik niet waar jij je rust vandaan haalt. Of geloof je stiekem toch ergens in?”

Ik schud mijn hoofd; God heeft mij niet beademd en mijn angst voor de dood benauwt me met grote regelmaat, maar daar heb ik mee geleerd te leven.

“Denk je echt dat er een hemel en een hel is?” vraag ik.

“Dat weet ik niet, maar ik geloof wel dat God mijn hand vasthoudt als ik het tijdelijke met het eeuwige ga verwisselen… Ik weet dat jij dat kinderachtig of gek vindt, maar ik vind die gedachte troostrijk… God zegt: ‘Wees niet bang, Jan. Hier ben Ik.’ En jij, Theodor… jij bent doof voor wat Hij tegen je zegt.”

Die laatste zin klinkt enigszins onaardig, maar ik ontvang hem met een knik. Jan en ik hebben vroeger op het paard van het existentialisme menig lange nacht in galop over het leven gefilosofeerd, maar dat paard is allang dood. Helaas. Ik herinner hem eraan.

“Zonder mysterie is het ­leven arm,” zegt hij, “dan is het of je maar gebruikmaakt van drie woorden in plaats van het hele woordenboek. Of ga je nu weer zeggen dat je me niet begrijpt?”

“Ik begrijp niemand,” zeg ik min of meer naar waarheid, en wil naar een ander onderwerp. Onenigheid over geloofszaken kan gevaarlijke barsten brengen in een vriendschap van breekbaar glas.

Maar Jan wil niet uit de sfeer waarin hij zit.

“Waar zijn we over tien jaar, Theodor… Zijn we dan nog hier?”

Ik wil relativerende opmerkingen maken, maar ondanks zijn blijmoedige geloof lijkt het of Johan een tent van zwart gaas om zich heen heeft neergezet; somberheid en hulpeloosheid walmen van zijn gelaat, en dan, alsof hij moet huilen, fluistert hij over de glazen rode wijn naar mij: “Ik krijg alleen nog maar erecties in mijn dromen, Theodor.”

Weer zijn er reeksen zogenaamd humoristische opmerkingen die de sfeer aanmerkelijk zouden verbeteren, maar dat zou te onvriendelijk zijn.

“Alleen in mijn dromen leef ik nog, Theodor. Ik ben al voor tachtig procent dood en reik naar Gods hand.”

Ik had me een andere avond voorgesteld.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden