Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Ik mag heus wel drinken, maar ik wil die opmerkingen niet

PlusTheodor Holman

Leg lege flessen dwars achter de boeken in de boekenkast. Vergeet niet ze mettertijd weg te gooien. Ook onder de bank kun je ze kwijt. Nooit denken dat je ze onderin de vuilniszak onzichtbaar wegmoffelt.

Ik mag heus wel drinken, maar ik wil die opmerkingen niet, juist omdat ze lief bedoeld zijn. In de stem klinkt iets van wanhoop door en dat wil je de ander niet aandoen. “Pas je wel een beetje op jezelf? Is dit niet wat veel? Wat houd je dan bezig?”

De buurvrouwen Sacherijn en Zorgen in mijn kop stellen me constant verwijtende vragen en luisteren niet naar het antwoord: “Erg, hè? Ga je ook nog eens wat nuttigs doen? Vind je het raar dat je leven mislukt is? Waarom denk je eigenlijk zo weinig aan anderen? Je weet dat je een egoïst bent, waarom bevalt dat je zo? Is je doodsangst eigenlijk geen aanstellerij? Misbruik je ­corona niet om niets te doen? Is de dood nou zo erg?”

Duizend vragen – bij een goede nacht.

Er zijn weinig tot geen goede nachten. La Principessa Amarone of Il Principe Vino Nobile di Montepulciano zijn goed in staat de ­stemmen te verzachten.

Een kenmerk van schuldgevoel is dat er altijd wel een reden voor verzonnen kan ­worden. Op het moment dat je je enigszins goed voelt, besef je dat je je zuster niet hebt gebeld, dat je de kleinkinderen niet hebt gesproken, dat je je vrouw weer alles hebt laten doen…

“Wil jij een wijntje?”

” Nee, dank je.”

“Ik neem er één, hoogstens twee.”

“Denk je aan je bloeddruk? Je had je pillen vergeten.”

Ook liefde kan kolen zijn waardoor de stoommachine van schuld gaat draaien.

“Het is mooi weer. Waarom gaan we geen wandeling maken? Als we maar goed uit­kijken en anderhalve meter van de mensen blijven.”

“Ik ben moe. Ik heb een beetje een kater.”

Het grote nadeel van mijn drinken is dat het haat losweekt. Na een glas of wat sijpelt de rancune uit mijn ogen en komen er ­scheuren in mijn kop, waar wraak doorheen wil kruipen om actie te voeren.

“Ha, daar ben ik weer,” zegt Schuldgevoel dan.

“Vind je het leuk om zielig toe doen?” vraagt buurvrouw Sacherijn.

“Denk je dat het iets oplost?” zegt buurvrouw Zorgen.

“Kom maar naar bed,” klinkt het vanuit de slaapkamer.

Ik kan de Farina Amarone Classico della Valpolicella Selezione Speciale 2007 van ­harte aanbevelen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden