Paul Vugts.Beeld Artur Krynicki

Ik ken aardig wat criminelen die profvoetballer hadden kunnen worden

PlusPaul Vugts

Omdat er nu weer een driemaal beschoten woning was gesloten, toog ik deze week naar de Den Helderstraat in Amsterdam-Noord. Daar was begin 2014 ook al de gevallen topkickbokser Tarik el Idrissi geliquideerd.

De bewoners van de toch bescheiden hof krijgen veel voor de kiezen, was mijn idee.

Onderweg mijmerde ik over al die sporthelden zoals Tarik die met grof geweld uit het leven zijn gerukt – óf in de cel zitten.

Dat zijn er onevenredig veel.

Beoefenaars van de harde vechtsporten zijn oververtegenwoordigd. Van maffialijfwacht André Brilleman (in 1985 in een vat beton in de Waal gegooid) via Nordin Ben Salah (in 2004 doodgeschoten in Zuid) naar Najib ‘Ziggy’ Himmich (in 2014 verdwenen in Spanje): een trits Amsterdamse kickboksers trof hetzelfde lot als El Idrissi.

Vechtsporticonen zoals Badr Hari en Hesdy Gerges werden geen positieve rolmodellen, maar trokken naar de zwaarste criminelen en sloegen ook buiten de ring om zich heen.

Na mij tien jaar lang te hebben verweten dat ík zijn reputatie had bezoedeld, gaf Gerges in zijn lezenswaardige biografie Fighterheart laatst toe dat hij wel degelijk 128 kilo coke uit de Antwerpse haven had gesmokkeld, samen met beruchte criminelen van wie er twee vervolgens zijn geliquideerd.

Hij schetste hoe criminelen graag topvechters om zich heen hebben, en hoe hij op zijn beurt genoot in hun limousines en aan hun viptafels.

In hun hang naar zo’n leventje moordden kickbokstalenten zoals Adil A. uit West en Hicham M. uit Noord voor rivaliserende Amsterdamse misdaadgroepen – en kregen levenslang.

Toch, niet alleen vechters schuren tegen het milieu aan.

Het was geen toeval dat allerlei (gewezen) topvoetballers in het vipgedeelte van een dancefeest in het Scheepvaartmuseum hingen waar de ene zware crimineel de andere doodschoot in 2013.

Een bepaald slag voetballers zoekt nu eenmaal dezelfde blingbling als criminelen. Dezelfde vrouwen hangen om beide types jonge miljonairs.

Ik ken aardig wat criminelen die ook profvoetballer hadden kunnen worden (neem het in 2014 geliquideerde kopstuk Gwenette Martha), of die voetbalprof waren, zoals Kelvin Maynard – vorig jaar vermoord in Zuidoost na een carrière in Nederland, België en Engeland.

Het lijkt in zowat alle topsportdisciplines voor te komen.

Twee atleten kregen recent celstraffen na in Duitsland (Madiea G.) en Hongarije (Roelf B.) met drugs te zijn gepakt. Ex-tenniscoach Mark de J. kreeg twintig jaar voor moord.

Enfin, u heeft een beeld.

Fascinerend hoe je op het ene moment excelleert in de topsport en vervolgens zó uitglijdt in het criminele milieu.

Is het escapisme? De vurige wens aan die ijzeren topsportdiscipline te ontsnappen?

Als zeer beperkte rechtsback in de duistere kelder van het Amsterdamse amateurvoetbal behoor ik gelukkig niet tot de risicogroep.

Paul Vugts schrijft elke vrijdag over zijn werk als verslaggever.

Reageren? p.vugts@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden