Roos SchlikkerBeeld Oof Verschuren

Ik kan niet wachten op de menopauze

PlusRoos Schlikker

“Word jij niet gesponsord?” Een enkele keer wordt me dit gevraagd op showbizzfeestjes waarna ik sukkelig “Neuh” mompel. Natuurlijk niet. Ik ben noch wereld­beroemd noch een YouTuber die kirrend op camera ­gratis spulletjes uitpakt.

Toch maakte mijn hart een huppeltje toen ik bericht kreeg van een crèmepjesmerk. Dan lees ik de tekst: ‘Binnenkort is het wereldmenopauzedag en wij willen meer awareness creëren over dit onderwerp. Daarom willen we je graag een leuk pakketje sturen. Liefs!’

Liefs! Tot zover mijn influencercarrière. Beleefd schrijf ik dat ik nog niet in de overgang ben. Het antwoord duurt even. Dan volgt een ‘O hihi!’ samen met de beroemdste schaamsmiley: het aapje dat zijn handjes voor de ogen slaat.

Stiekem heb ik lol om deze gêne. Hoe erg is het om onterecht de overgang in geparachuteerd te worden? Afgrijselijk als je de consensus mag geloven. Want vrouwen kunnen fraude plegen, oorlogen verklaren of mensen vermoorden door hen te folteren met stiletto’s. Da’s allemaal niet best. Maar het allerakeligste wat vrouwen kunnen doen is ouder worden.

Deze week nog kopte De Telegraaf: ‘Voor vrouwen is bepaalde leeftijd bereiken heel erg.’ Boven een stuk naar aanleiding van Patty Brard en Gordon op zoek naar eeuwige jeugd. Ik begreep trouwens dat Gordon voor dat programma gewichten aan zijn klokkenspel hing, wat me beroerder lijkt dan oud worden.

Hoe dan ook, het verhaal repte vooral over dames wier perzikhuidjes verschrompelden. Want een oudere vrouw is beklagenswaardig. Ze moet aan vitamine-infusen, verstrakkende maskers, en lijdt deerlijk onder het feit dat niet meer elke reetdecolleterende stukadoor met een afdak boven zijn micropenis haar onmiddellijk tegen de muur wil zetten.

Ik snak naar een ander geluid. Daarom is een scène uit de serie Fleabag me dierbaar waarin Phoebe Waller Bridge een oudere dame ontmoet, gespeeld door Kristin Scott Thomas. Zij bepleit dat jonge vrouwen permanent pijn hebben. Kinderen baren, zere borsten, menstruatiekramp. Het is allemaal pijn diep in henzelf. Pas na de overgang raken ze bevrijd. Nu kun je veel afdingen op deze theorie. Zo zijn er zat dames die amper binnenpijn kennen. Maar buitenpijn kennen we wel. We dienen opgesmukt, strakgetrokken, afgezogen te zijn.

“Wat zie je er jong uit!” is het grootste compliment, of, erger: “Wat zie jij er goed uit. Voor je leeftijd.” Voor je leeftijd. Dat is waarom ik van Scott Thomas houd. Als Waller Bridge vertelt dat ze 33 is, trekt ze een smerig gezicht waarna de geruststellende woorden klinken: “Don’t worry. It does get better.

Het wordt beter. Wat een zalige constatering. Deze week zegt Sonja Barend (80) in de Varagids: “Aan het gezicht dat ik in de spiegel zie, ben ik gewend. Dan zie ik iemand die oud is, dat vind ik niet erg. Oud worden en oud zijn is heel erg leuk.”

Sprankelen zonder klagen, zonder schaamte, zonder hihi. Ik ben nog niet menopauzaal maar kan nu al niet wachten. Want voor vrouwen is een bepaalde leeftijd bereiken schijnbaar heel erg. Maar een bepaalde leeftijd niet bereiken is stukken erger. 

Roos Schlikker (1975) is journalist en schrijfster van boeken en toneelstukken. Elke zaterdag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? r.schlikker@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden