null Beeld

Ik kan het woord slachtoffer niet meer horen

PlusTheodor Holman

De mens is altijd wel van iets het slachtoffer. Van de overheid, van zijn schuldig verleden, van zijn zwakke genen, van zijn gebrek aan opleiding, van zijn buren, van zijn echtgenoot en van zijn eetgewoonten. Ik vermoed dat ieder mens ongeveer zo’n honderd zaken kan aanwijzen waarvan hij het slachtoffer is. Waarschijnlijk meer. Komt er iemand naar je toe die klaagt, zeg dan onmiddellijk: “Je bent dan ook slachtoffer van….” En dan mag je roepen wat je wil. Je mag ook slachtoffers stapelen. Het slachtoffer zal zich getroost weten.

“Ik heb hoofdpijn.”

“Je bent dan ook slachtoffer van je werk, van je leeftijd, van je schandelijke manier van leven. ”

“De hoofdpijn trekt al weg.”

“Jij bent zo het slachtoffer van je opvoeding, altijd maar ontkennen dat er werkelijk iets aan de hand is.”

Slachtofferschap poetst ons menszijn op.

Vroeger was men aardig, tegenwoordig is de slachtoffer en vogue.

Elke politieke beweging grossiert in slachtofferschap. De communist is slachtoffer van de kapitalist, de kapitalist is slachtoffer van de bureaucratie, de bureaucratie is slachtoffer van de democratie, de democratie is slachtoffer van de politieke partijen, enzovoort en zo verder.

Zo zijn zwarten slachtoffer van witten, witten van misdaad, misdaad van de politie. Slachtoffers bijten elkaar uiteindelijk in de staart.

Zelf was ik gisteren slachtoffer van de radio waar ik slachtoffers hoorde van racisme, daarna hoorde ik slachtoffers van het kapitalisme, vervolgens… Ik zette de radio uit.

Toch weer aan. Een commentator zegt: “Staatssecretaris Bas van ’t Wout is het zoveelste slachtoffer van de Haagse druk. Ook Pieter Omtzigt liet vandaag weten voorlopig thuis te blijven. Je zou hem ook een slachtoffer van de toeslagenaffaire kunnen noemen.”

Oké, toch maar weer de radio uit, hoewel ik helaas nog net iets opving over de vriendin van een rapper die Lil Kleine schijnt te heten en die binnenkort wereldberoemd en dus rijk wordt door alle omroepen of muziekstations die alles van zijn vrouwenmepperij willen weten. Hij componeert er vast een populair muziekdeuntje over. Lil Kleine, hoorde ik, was slachtoffer van een rotjeugd.

Wie slachtoffer werd, was ooit machteloos, verloor en werd daarvan weer slachtoffer.

Ik kan het woord slachtoffer niet meer horen. Het spijt mij. Er zijn te veel slachtoffers. Ze komen over zee, via de radio en tv, via het land, via de kranten en vleermuizen. Ze zitten in mijn geest en genitaliën.

Welk offer moet ik brengen tegen het slachtofferschap?

t.holman@parool.nlTheodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden