Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

Ik juichte als een kind bij Juventus-Ajax

Plus

Er is iets wat ik niet begrijp.

Ik keek in mijn eentje naar Juventus-Ajax, hield het bijna niet van de zenuwen, schold af en toe de melk zuur en was uitzinnig van vreugde toen er werd gewonnen.

Ik juichte als een kind (ik 'hoide'), riep honderd keer 'yes, yes, yes!' en besefte dat ik diep gelukkig was.

Toevallig had ik een paar dagen eerder een reclamefilmpje gezien van een of andere loterij. Een mij totaal onbekende bekende Nederlander belde ergens aan met een idioot grote envelop. Een man en een vrouw werden geacht naar de envelop te kijken die langzaam werd ontsloten alsof het een striptease betrof en waaruit een cheque, wederom in Eftelingformaat, werd getrokken waarop stond dat ze een miljoen hadden gewonnen.

En wat deden de man en de vrouw?

Zij was wel blij, geloof ik, want ze begon een huilgezicht te trekken zonder dat er traantjes kwamen. Hij evenwel knikte wat, alsof het de vanzelfsprekendste zaak van de wereld was dat hij een miljoen op zijn rekening kreeg bijgeschreven.

Niks geen gejuich, geen gehoi, niet door de kamer springen en 'yes, yes, yes' roepen. Met stomheid geslagen? Wellicht.

Dit verschijnsel heb ik wel vaker gezien.

Mensen krijgen een huwelijksaanzoek, of krijgen een kind, of salarisverhoging en zijn dan wel blij, maar niet zo krankzinnig blij als wanneer Ajax (of hun club) heeft gewonnen.

Ik heb dat zelf ook.

Mij is wel eens een heuse prijs toegekend. Daarmee was ik zeer verheugd. Verheugd is het goede woord. Ik ging er mee opscheppen en liet het iedereen weten, maar de uitzinnigheid overviel mij niet, terwijl ik al die lettertjes op grond waarvan een jury had geoordeeld mij een prijs te schenken, toch zelf had geschreven.

Men lijkt gelukkiger met de prestaties van een held dan wanneer het lot hem iets toewerpt of wanneer hij zelf iets heeft gepresteerd.

Misschien verklaart dat ook wel het succes van het geloof.

"Heb je Jezus gezien? Hij is voor ons gestorven! Hoi, hoi, hoi!"

"Ja, en daarna is Hij opgestaan uit de dood... Wow! ­Gewoon wow! Yes, yes, yes!"

Waarom men opeens in Engelse tongen gaat spreken ('Yes, yes, yes!') is mij ook duister. Ik vermoed dat we zo gelukkig zijn dat we de vocabulaire van onze taal ontoereikend vinden. Dan maar een andere taal.

Toch heb ik liever een miljoen dan dat Ajax wint. Gek hè?

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden