PlusMaarten Moll

Ik hoorde hoe er een barst in het glas krakte

null Beeld Sjoukje Bierma
Beeld Sjoukje Bierma

De meeste ongelukken gebeuren in huis.

Ik was weer – leve de lockdown! – een kast aan het inspecteren. De laden van de ladekast in het hoekje van de woonkamer dit keer, waarin ik al jaren oude krantenknipsels bewaar.

Wanneer had ik voor het laatst in die la gekeken?

Ik wist toch helemaal niet meer wat ik daar allemaal bewaarde?

De inhoud in een keer in de oudpapierbak kieperen.

Geen haan die ernaar kraait.

Tot ik de knipsels, soms hele krantenpagina’s, weer eens bekeek.

Kon er natuurlijk niets weg.

Een portret van Bertolt Brecht. En van Marion Cotillard. Een stuk over lichamelijke pijn bij de schrijver Tim Parks. Veel interviews met filmregisseurs. Een overzicht van alle doelpunten die Pelé heeft gemaakt.

En een stickertje.

‘Sunflower’ 2018 (45 x 30 cm)

Elspeth Diederix

Editie 11/40

Met de handtekening van Elspeth Diederix erop gekrabbeld.

Dat stickertje hoorde achterop de ingelijste fotoprint te worden geplakt. Die prachtige print die in de keuken hing. En dat moest natuurlijk direct, dadelijk en meteen.

Ik naar de keuken.

Daar hing ie: de onder water gefotografeerde zonnebloem.

Ik haalde de lijst van de muur. Legde de lijst voorzichtig, met de afbeelding naar onderen, op tafel. Plakte het stickertje rechtsonder op de achterzijde. (Waarom niet linksonder?)

Pakte de lijst weer op om het ding weer aan de twee spijkertjes op te hangen.

Daar ging het ergens mis.

Ik dacht dat de ijzeren draad van het ophangsysteem over de spijkertjes hing, en liet los.

Het was de lijst die op de spijkertjes steunde en ervan afgleed.

Ik kon de lijst net opvangen door hem met een knie tegen de wand te drukken.

Ik hoorde hoe er een barst in het glas krakte.

“Stomme zak! Lul! Kijk dan beter uit!” foeterde ik op mezelf.

De barst liep dwars door de gele bloem. (En ik moest toch al naar de lijstenmakerij, want in het glas van Creuse van Jed Martin (editie 3/20) zit ook een barst. Een erfenis van de kat Peer.)

Tot zolang toch maar ophangen, die gemankeerde zonnebloem.

En weer ging het mis. Weer vond ik met de draad de spijkertjes niet, weer steunde de lijst op de spijkertjes en gleed die ervanaf. Maar nu was ik niet snel genoeg en stortte de zonnebloem neer. En kwam met een punt op mijn grote teen. De linker. En ik had geen schoenen aan.

Eerst het geluid van brekend glas. Toen: “Ezel! Eikel! Kun je dan niets goed doen? Kutkutkutkutkutkutkutkutkut.” Ik hinkte een hele tijd vloekend door het huis.

De hond keek me bangig aan.

“Rustig maar, Bep, maar wat is het baasje een ongelofelijke sukkel, hè? Ja, toch? Zeg maar ja.”

Er verschenen donkere plekken in de groene sok met vossen erop.

Ik durfde niet te kijken.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden