Beeld Artur Krynicki

‘Ik hoor altijd dat ik te vadsig ben om op tv te mogen komen’

PlusNatascha van Weezel

Al jarenlang lach ik op foto’s met mijn mond gesloten. ‘Ik wil gewoon niet zo uitbundig op de foto staan,’ zeg ik altijd als mensen ernaar vragen.

In werkelijkheid schaam ik me voor mijn scheve voortand. Ik heb verschillende beugels gehad, maar niets hielp. Elke keer groeide dat eigenwijze ding gewoon weer terug. In een maatschappij waarin alles maakbaar lijkt, kan zoiets behoorlijk wat gêne oproepen. Om een stralend witte lach vol kaarsrechte tanden te krijgen kun je moeder natuur immers een handje helpen met porseleinen facings, onzichtbare beugels en bleekbeurten. Als je dat niet doet, kies je zelf voor een ‘afwijkend’ gebit.

Een paar weken geleden deed ik mee aan het televisieprogramma De Slimste Mens. Aan één aflevering om precies te zijn. Ik kreeg een totale black-out tijdens de laatste ronde en vloog er meteen uit. Nogal frustrerend, aangezien ik thuis – veilig vanaf de bank – altijd goed ben in dit spelletje. De zenuwen nekten me en ik was bang dat mensen me dom zouden vinden. Dat viel gelukkig mee. Op sociale media ging de kritiek namelijk niet over mijn kennis, maar over mijn tanden. ‘Ooit over een beugel nagedacht?’ schreef een trol met de naam Joop. ‘Hoe durf je jezelf te vertonen met die lelijke bek?’ En ‘schaam jij je niet als je in de spiegel kijkt?’ schreven twee anderen.

Met een aantal vrouwelijke collega’s besprak ik deze opmerkingen. ‘O, is dat alles?’ vroeg eentje. ‘Over mij schrijven ze dat ik te lelijk ben om geneukt te worden (excusez le mot).’

‘Ik hoor altijd dat ik te vet en te vadsig ben om op tv te mogen komen,’ zei collega nummer twee. Beide dames zijn serieuze journalisten. En allebei twijfelen ze eraan of ze wel een rol willen blijven spelen in het publieke debat. De walgelijke commentaren op hun uiterlijk maken hen gewoonweg té onzeker.

Het zou te makkelijk zijn om dergelijke uitspraken af te doen als het gezeur van een paar seksueel gefrustreerde mannen. Bodyshaming is een serieus probleem. Ook vrouwen nemen elkaar onderling voortdurend de maat als het op uiterlijke ­verschijning aankomt. Damesglossy’s staan niet voor niets vol met artikelen als: ‘Door deze make-uptips lijk je dunner’, ‘Met dit sap-dieet durf jij je straks weer op het strand te vertonen’ of ‘Maak elke man gek met dikkere lippen’. Zelfs drie feministische golven hebben daar niets aan veranderd.

Minstens de helft van mijn leven heb ik me geschaamd voor mijn uiterlijk, maar het gesprek met mijn collega’s heeft me de ogen geopend. Want wanneer slimme, inhoudelijk sterke vrouwen niet langer in het openbaar durven op te treden, wordt het tijd om een vuist te maken tegen bodyshaming. Voortaan lach ik dus breeduit op de foto, mét mijn scheve tandje.

Natascha van Weezel (33) is journalist. Elke maandag schrijft ze een column voor Het Parool.

Reageren? natascha@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden