Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Ik hoop oprecht dat de jeugd zich naar de jaren zestig en zeventig neukt

PlusTheodor Holman

Gossie, vrijdag is er wederom een Mark & Hugoshow waarin geacteerd wordt wat de versoepelingen worden, terwijl dat al drie minuten nadat het was besloten, via alle media aan ons werd doorgeprimeurd.

Ik heb trouwens geen idee van die versoepelingen want ik, gezagsgetrouw tot in al mijn vezels, hou me toch nergens meer aan. Dat wil zeggen: ik heb nog een mondkapje, waar de hond daarnet weer mee speelde, al driekwart jaar in m’n broekzak zitten voor als ik een winkel in moet, maar handjewas en anderhalve meter, zijn al uit mijn systeem, dat voorheen angst als benzine had.

Dat doet het vaccin. Corona was synoniem voor paniek, bezorgdheid, constante vrees. En niet alleen voor ziekte. Ik was bang voor de jeugd, voor mijn eigen kleinkinderen, voor m’n buren. Ieder kuchje aan het einde van de straat, was een donderslag waarvan de bliksem mij zomaar kon treffen. In elke ademtocht van een voorbijganger kon de benauwde dood zweven om zich bij mij naar binnen te dringen. Dat wij enkele vrienden kenden bij wie zes planken naar binnen werd gedragen, hielp ook niet.

Maar nu kan ik me weer gewoon druk maken over de rest van het medische compendium waarin ik steeds meer zaken lees waaraan ik blijk te lijden. Komt ook bij dat ik voortdurend verdwaal in het labyrint van de hoeveelheid do’s-and-don’ts.

“Tot hoe laat mag ik vandaag op het terras zitten? En mogen we dan met ons vijven? Twee aan drie? Die ene ober zei gisteren dat het wel mocht.”

“En dokter, ik lees net dat ik AstraZeneca eerder mag, waarom krijg ik hem dan niet? Of kan dat wel? Kan ik anders een ander vaccin krijgen dat u over heeft, want dat maakt toch niet uit?”

Men zegt dat binnenkort het sperma uit elk portiek van de trappen golft en dat alle ramen beslagen zullen zijn van de dampende sekscapriolen die zich door het gehele huis zullen afspelen. Wordt elke bevrijding niet gevierd met seksualiteit? Heeft men eindelijk een dijk kunnen bouwen tegen het virus, het achtergrondkoor van sjankers jubelt zich nu al naar voren.

Ach, wat geeft het; liever een crime passionnel dan liggend op je buik sterven met een slang door mond, neus en anus.

Ik hoop oprecht dat de jeugd zich naar de jaren zestig en zeventig neukt. En kinderen maakt. Heel veel kinderen. Als garantie voor ons pensioen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden