Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Ik heb zin in illegaliteit in deze te lange coronaoorlog

PlusTheodor Holman

Theodor Holman

“De oorlog duurde te lang,” zei mijn moeder opgelucht toen ze uit het kamp van de Japanners liep. Even later moest ze weer naar binnen, want de Indonesische vrijheidsstrijders hadden het op haar gemunt. Ze werd vervolgens beschermd door de soldaten die haar jaren in gijzeling hadden gehouden. Dat ze niet meer bedreigd werd door die Japanners merkte ze niet.

De oorlog tegen corona duurt ook te lang.

De vijand was al dodelijk, hij werd dodelijker, toen drongen we hem wat terug, vervolgens won hij een paar slagen en net toen we dachten dat hij verslagen was, moest ik weer mijn wapens (mondkapje, et cetera) in stelling brengen.

Ik heb zin in verzet, illegaliteit.

Het lijkt me heerlijk om voorstellingen te bezoeken, terwijl dat niet mag. Graag zou ik naar een café gaan tot een uur of drie ’s nachts zonder mijn QR-code te laten zien.

“Maar dan kan je besmet raken en andere besmetten!”

Ik weet het. Maar ik wil het!

Ik kan me dus zo goed voorstellen dat de Grote Middelvinger in de carnavalsoptocht meeloopt en de jeugd zich in het zuiden des lands te pletter gaat drinken en dansen. Illegaal gedrag geeft het leven zin en zin in het leven.

Enkele grootouders krijgen corona en sterven. Een paar jongeren voelen zich daar misschien schuldig over (en dat zijn ze ook), maar ze zullen denken: “Die mensen hebben al een leven gehad, al zijn ze niet zo oud geworden.”

In elke oorlog is er een moment dat je de slachtoffers minder belangrijk vindt. Het is te vergelijken met aanslagen. Bij de eerste aanslag zijn we geschokt. Na een aantal jaren en honderden aanslagen verder is onze interesse weggezakt. Ook in de pers.

Weet u nog waar en hoe en door wie de laatste terroristische aanslag werd gepleegd?

Constante corona-angst en de voortdurende alertheid of ik mijn mondkapje wel bij me heb, of ik wel 1,5 meter afstand hou en of ik me eigenlijk niet moet laten testen, zorgen ervoor dat mijn moraal aangetast wordt. Je wordt gedwongen egocentrischer te denken. Het voordeel dat solidariteit zou kunnen brengen slinkt. Voeg daar de sociale druk aan toe.

“Hou jij je nog aan die maatregelen? Denk je dat die QR-code nog helpt? Vind je niet dat onze vrijheid gevaarlijk beperkt wordt?”

Principes trek ik door. Ik raad u aan egoïst te worden.

Deze oorlog duurt te lang.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden