Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki

Ik heb vandaag weer heerlijk lang gehaat

Plus Theodor Holman

I

De Woede en de Wraak liepen op straat.
Ze hadden bommen bij zich en wat messen.
Maar wat ze wilden, viel niet goed te lessen;
Wat onbevredigd bleef dat was hun haat.

“Ik luister graag naar gillend botgekraak;
Mijn lust is likken aan wonden die bloeden.”
“Mij dient de dood ook tot een speels vermaak.
Zijn kilte koelt mijn ranzig hete woede.”

Zo trokken zij van land naar land. Gedoemd
Te zwerven tot het zwarte eind der tijden.
En Woede noch Wraak vonden ergens rust.

Toch zijn ze zeer geliefd, ja zelfs beroemd.
Men wil ze als een zalf tegen het lijden.
’s Nachts logeren ze bij u. Onbewust.

II

Ik heb vandaag weer heerlijk lang gehaat.
De jeugd die aan mijn grijze haren trekt.
De politiek: schijnheilig snel gebekt.
Ik hoor nog liever oudewijvenpraat!

En woedend was ik ook de hele dag.
Ik sla de krant op en ik ben weer kwaad!
Ik weet dat woede al mijn hersens schaadt.
Maar de gedachte aan wraak stuurt mijn lach.

O ja! Hoe heerlijk ze straks te zien lijden!
Waarbij ze mij dan smeken om genade.
Hoe zoet voor mij is hun gekerm van pijn.

Ook wil ik mijn verleden opensnijden.
En zeggen: ouders, kijk, dit is de schade.
Maar woedend schuldgevoel wraakt dan mijn brein.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden