Nico Dijkshoorn. Beeld Artur Krynicki
Nico Dijkshoorn.Beeld Artur Krynicki

Ik heb u nooit verteld welk voorwerp ik het meest haat

PlusNico Dijkshoorn

Nico Dijkshoorn

Ik hoef u niets te vertellen. U weet inmiddels alles van mij. Wat ik liever niet eet (een ei) wat ik mooie muziek vind (alles, behalve Phil Collins) hoe mijn vriendin heet (Tanja) en wat ik denk als ik in een lange rij sta (sterf allemaal).

Toch heb ik u nooit verteld welk voorwerp ik het meest haat. Als ik het zie of hoor trekken er rode vlekken juichend over mijn lichaam. Ik wil met mijn armen wijd heel hard door een winkel vol met porseleinen borden rennen. Als ik dat voorwerp maar niet zie of hoor.

Nou daar komt ie: de didgeridoo. Een instrument dat precies zo klinkt als je het uitspreekt: didzjeriedoe. Alleen dat al. Een naam die vrolijkheid en ritme suggereert. Je dronken oom zit met de bh van je moeder achter de piano, je leunt met je elleboog op zijn schouder, je knipt met je vingers en je scat een beetje mee: dippiedappiedoeda didzjeriedoe.

Dat is het verraderlijke. De naam sust je in slaap. Je denkt toch: hoe kan een instrument dat klinkt zoals je ouders tegen een pasgeboren kind praten (dizziedappiedoe he! Jaaa! dideriedizziedoe he!) zoveel woede oproepen?

Dat komt omdat de didgeridoo zijn naam niet waarmaakt. Ik ken geen verdrietiger geluid. De didgeridoo klinkt alsof iemand zes kilometer verderop huilt omdat hij weer alleen een beker ijs heeft gewonnen in de postcodeloterij. De didgeridoo klinkt als een langzaam stervend dier, midden op de weg, een varken, heel klagelijk knorrend om het je goed in te wrijven dat hij geen dokter kan bellen.

Dat zit allemaal in het geluid van een didgeridoo. Ik wil het geen instrument noemen. Het is een lange pijp waarin je uitademt. In andere landen heet de didgeridoo ‘rioolpijp’. De meeste didgeridoo’s zijn van hout en provocerend lang. Het is een instrument waar je binnen een minuut drie keer over kunt struikelen. Vaak met een pan stoofvlees in je handen.

Dan het bespelen. Je blaast er lucht in en aan de andere kant klinkt het alsof de eerste automobiel ooit claxonnerend de fabriek uitrijdt. Dan heb ik het over de duurdere modellen didgeridoos. Instapdidgeridoos klinken alsof je om half twee ’s nachts een eland aanrijdt in Noorwegen.

Didgeridoos worden bespeeld door mensen die alle instrumenten op aarde al eens hebben geprobeerd. Er komt geluid uit als ze er op blazen. Voor de bespelers is dat genoeg. Vergeleken bij de didgeridoo is de djembé een sprankelend instrument.

Over die met geitenvel omspannen geboortekanalen van gebakken klei vertel ik u een andere keer.

Nico Dijkshoorn schrijft twee keer per week een column voor Het Parool, en spreekt zijn bijdragen ook in.

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden