Ik heb nooit in de genezende werking van vakantie geloofd

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (35) probeert op maandag, woensdag en vrijdag iets van het leven te begrijpen.

James Worthy Beeld Agata Nowicka

Deze week ga ik op vakantie naar het oorspronkelijke woongebied van de dodo. De vogel die geen natuurlijke vijanden had en zodoende dus het vliegen verleerde.

Dat arme beest ging binnen tweehonderd jaar van volkomen onbedreigd naar bedreigd en van bedreigd ging het naar uitgestorven. Allemaal door de komst van de mens natuurlijk, want zo zijn wij mensen, wij vinden het paradijs en maken er dan iets menselijks van. Iets middelmatigs. Daar zijn we uiteindelijk toch het beste in. Het verpletteren van alles wat verpletterend mooi is.

Een mens kan binnen veertien dagen van een paradijs een yogacamping maken. Daar waar de dodo zijn laatste adem uitblies, staat nu een parenclub. Op de plek waar de interessantste vogelsoort ooit het leven liet, wordt Bertie uit Oldenzaal nu anaal gevingerd door een hevig transpirerende vorkheftruckmonteur uit Oberhausen. En haar man Mario, een trotse PVV-stemmer, kijkt toe. Dit is de beste vakantie van ons leven, denkt hij, terwijl hij met een prop keukenrol zijn zaad van de jukebox afveegt. Dit hadden we echt even nodig. Lekker bijkomen. Even lekker opladen.

Ik heb eigenlijk nooit in de genezende werking van vakantie geloofd. Ik ben eerlijk waar nog nooit uitgerust van een vakantie teruggekomen. Vakantie is wat mij betreft een illusie.

"En? Ben je lekker uitgerust? Je ziet er wel uitgerust uit. De batterijen zitten weer vol, hè? Ik zie het."

"Hoezo zitten mijn batterijen weer vol? Wat zijn dat in hemelsnaam voor batterijen als ze weer vol raken van kajakken met mijn zwager, ravioli uit blik en een bezoekje aan Disneyland Parijs? Waar ben jij geweest dan?"
"Ergens exotisch."

exo·tisch (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord)
1. een ander woord voor diarree

Mensen die rustig worden van vakantie, ik geloof ze niet, net als dat ik de mensen die zeggen dat ze hun hoofd leeg kunnen sporten niet geloof.
"Zo, ik heb net heerlijk mijn hoofd leeg gesport."
"Dan is je hoofd dus niet leeg."
"Hoezo?"
"Omdat je kennelijk nog weet dat je zojuist hebt gesport."
"..."

Het leukste aan vakanties vind ik vrijwel altijd de terugreis. Dat je Amsterdam weer binnenrijdt en dat je ziet, voelt en ruikt dat er helemaal niets is veranderd. Een man staat te flipperen in een snackbar. Een vrouw rent tevergeefs voor een tram. De geur van vuilniszakken die te lang in de zon hebben gestaan. En je denkt terug aan gisteren, toen je nog lag te snorkelen in het meest ondiepe gedeelte van de Indische Oceaan. Met de bierbuik over de zeebodem schurend. Het was er prachtig, maar de foto's op het internet waren mooier. De foto's op het internet zijn altijd mooier. Alleen Amsterdam is mooier dan de foto's op het internet van Amsterdam. Vakantie is voor even, thuis is voor altijd. En thuis is daar waar de dodo zich zo veilig voelt dat hij langzaam vergeet hoe hij moet vliegen.

james@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden