Lale Gül Beeld Artur Krynicki
Lale GülBeeld Artur Krynicki

Ik heb geen zin in nóg meer Midden-Oosterse gekwetste zielen die bereid zijn actief mij de mond te snoeren

PlusLale Gül

Gegroet, beste lezer van Het Parool. Ik zal me even voorstellen. Ik ben sinds kort een soort halve BN’er door het succes van mijn autobiografische debuut­roman Ik ga leven, of eigenlijk meer door de akelige nasleep daarvan. Voor degenen die het gemist hebben – alhoewel ik dat niet mogelijk acht – ben ik niet te beroerd om een resumé te geven: in mijn boek heb ik het over mijn worstelingen met mijn conservatief-islamitische milieu en hoezeer ik de kleingeestigheid en de strenge regels hekel voor jonge vrouwen als ik.

Door de media-aandacht en de vele interviews duurde het niet lang voordat mijn kritiek ook werd opgepikt door de ongezelligste stervelingen hier op aarde: fundamentalisten. Extremisten. Zieke geesten. Mensen met een identiteitscrisis, een mentale ziekte of gewoon een radicale ideologie, whatever. Ik kreeg de meest macabere doodsbedreigingen, foto’s van vuurwapens, ­filmpjes van IS-strijders, berichten als ‘we zijn overal in Amsterdam actief’, om maar te zwijgen van de kankerslet-berichten die me links en rechts om de oren vlogen. Enfin, dat ligt allemaal bij de politie en ik heb zelfs een rechtszaak met een van de verdachten die momenteel vastzit.

Maar deze benauwende narigheden gingen gepaard met een hoop succes; er wordt gewerkt aan een mogelijke verfilming, de Franse en Duitse vertaalrechten zijn verkocht aan heel goede uitgevers en ik sta binnenkort in The New York Times. Dat is toch wel echt het hoogst haalbare in de journalistiek (na Het Parool natuurlijk).

Ik krijg veel berichten uit het buitenland. Zo zat het Arabische Al Jazeera me lang achter de veren voor een documentaire en werd ik uitgenodigd om aan tafel te zitten op de nationale tv van Dubai en Turkije. Het vliegen en het verblijf zouden geregeld worden, als ik maar kwam. Daar zat ik natuurlijk niet op te wachten, ik heb immers geen zin in nóg meer Midden-Oosterse gekwetste zielen die bereid zijn actief mij de mond te snoeren, desnoods met geweld.

Intussen ben ik bezig met een tweede boek, over de nare nasleep van mijn eerste boek en over intrigerende ontmoetingen, maar ben ik ook een nieuwe uitdaging aangegaan: wekelijks opiniëren. Hier, in deze krant. Mijn insteek daarbij is om onvoorspelbaar en origineel te zijn en het vooral over onderbelichte onderwerpen te hebben met mijn eigen invalshoek, die toch wel vaak afwijkend is.

Ik hef mijn denkbeeldige glas voor de columns die ik de wereld in zal sturen vanuit mijn studio in het prachtige Amsterdam en hoop daarmee u allen te mogen intrigeren, vermaken, beroeren, laten reflecteren, een inkijk te geven in mijn leven of gewoon mijn hersenspinsels te delen.

l.gul@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden