Theodor HolmanBeeld Artur Krynicki

‘Ik heb geen zin in gezeik, dus ik laat een nikab toe’

PlusTheodor Holman

Mijn naam is Holman, ik ben buschauffeur van beroep en gisteren kwam een nikabdraagster mijn bus in.

Dat mag niet. Ik ben verplicht die vrouw aan te spreken, haar te vertellen dat ze die nikab niet in de bus mag dragen en als ze halsstarrig blijft weigeren haar hoofd­bedekking af te doen, mag ik de politie bellen.

Zo is de wet.

Ik moet mij aan de wet houden. Als ik me niet aan de wet hou, verspeel ik het recht om iets te zeggen als anderen zich niet aan de wet houden.

Maar ik ben ook een laffe lul. Ik heb geen zin in gezeik. Als ik het nou door de vingers zie, wie maakt mij dan wat? Nog vijf haltes en ik ben bij het eindpunt en ga ik lekker koffie drinken.

“Zoekt u maar een plaatsje, mevrouw.”

Kijk eens, wat grappig. Ik heb niks gezegd en nou ben ik de held van links. “Eindelijk een menselijke chauffeur.”

“Precies, zo kunnen we ook met elkaar omgaan.”

“Gelukkig zijn we niet allemaal racistisch, neem een voorbeeld aan chauffeur Holman!”

Wat fijn, de waardering die ik krijg. Ik heb iets gedaan wat ­tegen de wet is, en ik kom in een warm bad terecht.

“Deze bloemen zijn voor u, mijnheer Holman, omdat u heeft aangetoond dat deze wet inhumaan is.”

“Dank u, mijnheer Van Doorn, daar zal mijn vrouw blij mee zijn.”

Mijn vrouw, ik durf haar niet onder ogen te komen.

“Je bent laf geweest en je houdt je niet aan de wet. Daarbij maak je mij niet wijs dat je het van jezelf terecht vindt, wat je hebt gedaan!”

“Je moet je mond houden, ik wil televisie kijken. Ze gaan straks zeggen dat ik een held ben.”

“Jij, een held…”

“Ik was burgerlijk ongehoorzaam, hoor ik net. Dat is een deugd. Ik ben een man met principes.”

“Jij? Jij hebt een hekel aan de islam.”

Ik zwijg, mijn vrouw vervolgt: “En al ben je plotseling bekeerd, het mag niet. Waar hebben wij anders een democratie voor als we ons niet aan de wet houden. Lafaard!”

Waarom begrijpt ze niet dat ik bang ben, dat ik geen problemen wil, dat ik het toch afleg tegen die snel gebekte jongens die het allemaal zo goed weten. Ik ben alleen, wat kan ik doen? Ik ben overal altijd al de lul!

Theodor Holman(1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden