Beeld Artur Krynicki

Ik heb een scooter geschept op een onmogelijk kruispunt

Plus Thomas Acda

Ik heb er een scooter geschept. Niet omdat ik een hekel heb aan scooters of om hun gelijk te bewijzen dat het een zot plan is dat ze de rijbaan op moeten. Het is gewoon een onmogelijk kruispunt. Hoek Droogbak/De Ruyterkade. Je kunt rechtsaf, achter het Centraal langs. Of naar links richting de Coen. Óf gewoon blijven staan tot je een ons weegt, zoals ik, omdat vrachtwagens van links ijskoud toeteren en doordenderen, brommers en fietsers rechts naast je hun kans grijpen en zich voor je auto naar links smijten. Of er komen fietsers van de overkant, de IJ-kant, die ook niet van plan zijn om dan maar hun verjaardag te vieren op het meest beroerde openbareruimteplan ooit. Ik zucht in mijn stuur.

‘We moeten de mensen toch wel een beetje sturen? Borden? Klein verkeerslichtje?’ De dame van GroenLinks is verbeten opgestaan. Te verbeten, vindt ze zelf. Iedereen ziet haar even snel achteromkijken. Gelukkig, daar staat niet Jessias met een bestekbak vol guitige mesjes om haar mee in de rug te steken. Dus slaat ze nog maar even zacht op tafel en mompelt iets over ‘sturing’.

‘Welnee! Ouderwets!’ Schel stemmetje. Van de VVD was dat, geloof ik. Of FvD. Je haalt ze niet meer uit elkaar. Hoeft ook niet meer, geloof ik.

‘Kent iemand dat kruispunt in Drachten? Bij het plein tegenover het theater…’

‘Ja, dat verhaal ken ik, ja…’

‘Dat er altijd ongelukken gebeurden tot ze de stoplichten en bewijzering weghaalden…?’

‘Ik zei toch dat ik het verhaal kende? Of niet soms? Zei ik dat niet? Ik zei dat!?’ Ze briest.

‘Ze zei dat!’ O, great. Nu kreeg ze bijval van de SP. Daar zit je als linkser op te wachten. In de aanval dan maar.

‘Heeft iemand dat verhaal ooit gecontroleerd?’

‘Hoe bedoel je?’

‘Nou, gewoon. Net als met shampoo. Nu met nog meer pillullidium. Voor twee keer zoveel volume. Heeft iemand ooit uitgezocht wat pillullidium is en of het klopt dat je meer krullen krijgt?’

Even valt de vergadering stil. Dan neemt een splinterpartij angstig de microfoon.

‘Je bedoelt of iemand iemand kent die weet dat er nu echt veel minder ongelukken gebeuren? Of dat ie meer krullen heeft sinds...’

‘Mensen! Kruispunt! Focus!’ De voorzitter. Hij moet nog naar de recital van zijn dochter.

‘Laat ze het lekker zelf uitzoeken, joh. Minder regels, minder sturing, minder overheid… en weg uit de euro!’

En toen dacht ik ineens een gaatje te zien. Maar de jongen op de scooter met koudeflapjes voor de beentjes aan de ­overkant dus ook.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van ‘de’ Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden