Jaap de Groot Beeld Artur Krynicki

Ik heb diverse gebeurtenissen anders ervaren dan Van Basten

Plus Jaap de Groot

De eerste keer dat ik ’m zag was op dinsdag 30 maart 1982. In Velsen had Oranje onder 18 jaar tegen ­Wales nog één punt nodig om zich voor het EK te plaatsen. Het werd 1-1 en Marco van Basten scoorde de bevrijdende treffer. Om vier dagen later op 17-jarige leeftijd zijn debuut bij Ajax te maken.

Daarna hebben we bijna 30 jaar contact gehad.

Er ontstond een vertrouwensband, met mooie ­herinneringen tot gevolg. Een daarvan betreft 6 april 1999, nadat Johan Cruijff me had gevraagd een reünie te organiseren. In een uitverkochte Arena kwamen alle Ajacieden in actie die ooit voor de club een internationale finale hadden gespeeld.

Bijna vier jaar nadat hij op 17 augustus 1995 gedwongen was gestopt als topvoetballer, zou Van Basten alleen de aftrap doen. Hij was mentaal nog niet in staat om tegen een bal te trappen.

Het zou anders lopen. Zodra de shirts werden aangetrokken ontstond er in de kleedkamer een fascinerende chemie onder spelers als Johan ­Neeskens, Frank Rijkaard en Piet Keizer. Koude ­rillingen. Ineens gaf Van Basten een tikje tegen mijn arm. “Geef mij ook een shirt. Ik ga spelen.”

Ik zei: “Laten we even wachten. De spelerspresentatie duurt straks zo’n twintig minuten. Als je dan nog hetzelfde voelt, doen we het.”

Kort na de aftrap kwam het oogcontact. Gevolgd door het knikje van Marco. Hij kon erin.

Eerst werd het stil in de Arena. Toen kregen de eerste toeschouwers het door. Als bij de wave ging de een na de ander staan en uiteindelijk trakteerden 50.000 fans de verloren zoon op een zelden vertoonde ovatie. Ik koester die herinnering. ­Omdat het duidelijk maakt hoe diepgeworteld het gevoel voor voetbal in Van Basten zit.

Dat komt ook duidelijk naar voren in zijn auto­biografie Basta. Naast de intense wijze waarop de inmiddels 55-jarige Van Basten uitweidt over zijn vader en moeder, zijn financiële problemen en nog veel meer.

Het ontroert.

Natuurlijk gaat hij in op zijn relatie met Cruijff, die tijdens de fluwelen revolutie zou stuklopen. Van Basten vertelt daarover zijn kant van het verhaal, die afwijkt van wat Cruijff er in zijn autobiografie over meldt. Zoals ook ondergetekende diverse ­gebeurtenissen anders ervaren heeft.

Ik laat het verder zo en zet er een streep onder. In navolging van de in het boek beschreven handreiking van Cruijffs vrouw Danny richting Van Basten: ‘Ze zei dat Johan van boven meekeek en dat hij het ook goed zou vinden als we weer normaal met elkaar om zouden gaan.’

Alleen staat er ook dat ik tijdens de fluwelen revolutie werkzaam was bij de Cruyff Foundation en ­zakenpartner zou zijn van Tscheu La Ling. Allebei onzin.

Als dit gecorrigeerd wordt, koop ik ook een tweede druk van Basta.

Jaap de Groot schrijft wekelijks een column over sport voor Het Parool.

Reageren? j.degroot@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden