Ik had wel eens gelezen over kampioensduiven die miljoenen waard waren. Zou dit er een zijn?

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Ik had een gast.
Ik zag de logé zaterdagochtend in een hoekje van het balkon zitten.
Ik had wel eens gasten gehad, zittend op de reling. Een ekster, een kleine, zwarte vogel die ik niet thuis kon brengen. Nooit een duif.

Nu dus wel. Die duif die daar in het hoekje bij de muur zat, op een oude, ijzeren bloempot waar de laatste kerstboom in had gestaan.

Een duif op je balkon betekent een paar dingen. Er komen onherroepelijk meer duiven. En alles komt onder de stinkende duivenstront te zitten. Zoals ooit mijn oudste broer overkwam op een etagewoning in Bos en Lommer. Hij spande snel zo’n net dat je ook over de aardbeien gooit.

Vond hij op een ochtend en dode duif in dat net. Hij heeft de duif een tijdje laten hangen ter afschrikking. Ook toen hij het net weghaalde, bleven de duiven weg.

Moest ik nu naar Intratuin voor een net?

Ik keek door het raam van de balkondeur een tijdje naar de duif. Goed in de veren, dat zag ik wel.

Bep stond achter me te grommen.

Op de dijk moet ik altijd om haar lachen als ze enthousiast op duiven, kraaien en reigers afstuift. Die, nog harder lachend, alle tijd hebben om op te stijgen. Ik denk dat ze nu dacht echt een kans te hebben.

Ik liet de duif zitten, misschien moest het beestje ergens van op adem komen.

Duiven. Achter het huis in een dorp in Noord-Beveland heb ik eens een middag met blote handen de borstpartijen van dode duiven getrokken. ’s Avonds aten we duivenborst. Beetje taai, maar smakelijk.

Nog wekenlang doken overal veertjes op.

Ik ging koffiedrinken met mijn dochters. Een paar uur later zat de duif er nog steeds. Ik hield Bep in de woonkamer en opende de balkondeur. De duif deed niets.

Ik zette een bakje water en een schaaltje met hondenbrokjes op het balkon. De duif fladderde wat tegen de muur op, maar bleef zitten.

Even later verwisselde ik de brokjes voor een verkruimelde oude boterham die ik in melk had geweekt.

In de krant had ik wel eens gelezen over kampioensduiven die miljoenen waard waren. De Chinezen zijn dol op Belgische en Nederlandse wedstrijdduiven.

Zou dit er een zijn?

En zou ik dan een beloning voor het terugvinden kunnen innen?

Het zijn van die gedachten die enorme proporties aannemen. Ik rekende me al rijk.

Op internet vond ik natuurlijk niets. Er werd geen duif vermist.

Zondagochtend toen ik na het wakker worden meteen ging kijken, was de duif verdwenen. Nu ja, niet echt verdwenen, de vogel was kennelijk gewoon weggevlogen.

Ik denk dat ik er een beetje beteuterd bijstond op het balkon.

Er lagen nog maar een paar stukjes brood op het schaaltje.

Gek hoe snel je je aan een beest kunt hechten.

Ik had nog niet eens een naam voor de duif verzonnen.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden