Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Ik geloof dat een regering niet zo veel invloed uitoefent

PlusTheodor Holman

Toen ik mocht stemmen (in 1971) was het afgelopen met de provobeweging, maar ik kon wel met het rode potlood de Kabouters aankruisen, en dat deed ik dus. Ironische tegendraadsheid heeft me altijd aangetrokken.

De Kabouters kwamen niet in de Tweede Kamer. Nooit kwam een partij waarop ik stemde in de regering.

Juist omdat ik geëngageerd was. Ik struinde alle linkse partijen af, van CPN, naar PSP, naar SP en… Opeens was ik verliefd (1986?) en stemde ik op ‘Loesje.’ Een vrouw heeft mij meer dan eens anders laten stemmen, omdat ik verliefd op haar was.

Mijn ‘eigen mening’ was aanvankelijk iets dat werd voorgeschreven door mijn vriendengroep, daarna door mijn groep vrienden en vervolgens door de omgeving waarin ik verkeerde.

Altijd hoor je dat men zijn eigen mening moet vormen, maar die wordt, bijna per definitie, gevormd door anderen. Een eigen mening berust voor twee derde op toeval.

Elke verkiezingsuitslagenavond was ik kortom in mineur. Dat wil ik niet meer.

De laatste keer stemde ik op GeenPeil en ik denk nog steeds dat de pakweg 3500 stemmers die ze trokken tot de slimsten van Nederland behoren. Aardige jongens en meisjes die ik toen kende, stemmen nu PVV, PvdA, VVD, CDA, SP en Ja21.

Sinds de PVV meedoet, is er trouwens iets vreemds met het stemmen gebeurt. Uitkomen voor je ‘eigen mening’ kan tegenwoordig van invloed zijn op je carrière, of – en dat is misschien nog erger – op je groep vrienden. Ik zal niet licht vergeten dat iemand in café De Smoeshaan ratelde: “Als ik zou weten wie hier op de PVV zou stemmen, zou ik die eigenhandig het café uitsodemieteren. Hier is men links!”

Tja… Later heb ik die acteur dronken horen schreeuwen dat hij Theo van Gogh ‘de grootste lul op aarde’ vond, terwijl ik me nog heel goed herinnerde hoe die acteur zich op een auditie had gedragen. Als een nederige slijmbal over wie Theo na de auditie zei: “Dat was weer zo’n lege huls.”

Ik stem nu dus niet, zoals ik al eens heb betoogd. Steeds sterker wordt mijn geloof dat een regering (waarin nooit mijn volksvertegenwoordigers zitten) niet zo veel invloed uitoefent. We stemmen voor een paar verbodsborden op enkele landwegen. Meer niet. Wat echt van invloed is, wordt eerder bepaald door Brussel en grote bedrijven. Voorbeeld: Pfizer bepaalt ons welzijn meer dan Rutte en zijn kornuiten.

Wie verandert deze ‘eigen mening’?

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden