Marjolijn de Cocq.Beeld Artur Krynicki

Ik, die nooit groene vingers had, heb nu een huis vol planten

PlusMarjolijn de Cocq

Het begon met een stekje van een collega van de beeld­redactie. Ineens stonden er – vorig jaar, in tijden dat we nog met z’n allen de redactie bevolkten – overal potjes met ieniemieniepannenkoekenplantjes. Ik, destijds nog totaal onkundig, wist niet dat het pannenkoekenplantjes waren, maar ik vond ze met hun kleine ronde blaadjes iets, eh, liefs hebben. Ik wilde ook wel zo’n plantje, en kreeg er een van de beeldredacteur die een moederplant bezit.

Inmiddels heeft mijn stekje zich vermeerderd tot twee pannenkoekenplantjes. Heb ik de pannenkoekenplantjes die op de redactie stonden geadopteerd, omdat ze stonden te verpieteren. Heb ik drie grote pannenkoekenplanten die iemand bij het afval had gezet onderdak geboden. Heb ik er dankzij eerder genoemde beeldredacteur een stekje van de drakenklimop bij die welig tiert op de burelen van de Volkskrantredactie, een verdieping boven die van Het Parool. Bezit ik daarnaast een drakenplant, een calathea en een watermeloenplant en heb ik gisteren via een advertentie op Facebook Marketplace drie gratis gatenplantstekken ­afgehaald in de Schippersstraat.

Ik, die nooit groene vingers had, noch ze begeerde. En het gaat van kwaad tot erger – echtgenoot en pubers zien het meewarig aan. Het gescharrel met gieters en bevochtigers, het zorgvuldige draaien van de planten voor de juiste belichting. En helemaal nu er ook vak­literateratuur aan te pas komt en ze me zien kwijlen boven boeken als het onlangs verschenen Indoor Jungle van Lauren Camilleri en Sophia Kaplan, ‘de hippe huisplantengids’ bij Fontaine uitgevers en The ultimate wonderplants van Irene Schampaert en Judith Baehner (Lannoo), ‘inspiratiebijbel en praktisch naslagwerk in een’.

Het was vorig jaar in deze krant al uitgeroepen tot een trend. ‘Millennials, de huidige twintigers en dertigers, zijn gek op planten. Ze zetten hun huis ermee vol, volgen workshops over stekken en vinden elkaar via Instagram.’ Maar ik ben geen millennial. Ik ben van wat officieel middelbare leeftijd heet (maar nog altijd jonger dan de door de Volkskrant tot ‘jong’ verklaarde nieuwe vicepresident van de Verenigde Staten, wil ik daar graag aan toevoegen). En wat hip is als je een millennial bent met je indoor jungle vol kekke potten en de juiste bladerencombinaties en de perfecte mix van klassiekers en nieuwe lichting, is kennelijk in mijn leeftijdscategorie een beetje sneu (denk Klazien uut Zalk).

Ach, kan mij het schelen. Ik ga lekker mijn calathea benevelen. En in mijn hoofd zingen Hetty Blok en Leen Jongewaard: ‘Wil u een stekkie, een stekkie, een stekkie/ Wil u een stekkie van de fuchsia/ Heb u een plekkie, een plekkie, een plekkie/ Heb u een plekkie voor de fuchsia.’

Reageren? m.decocq@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden