Plus Column

'Ik dacht eerst dat je zo'n saaie mocro was'

Yasmina Aboutaleb Beeld Agata Nowicka

Het leukste aan het nieuwe Sloterstrand is niet het kakelverse zand, het uitzicht op het schitterende water of de dikke rijen bomen die de plas omarmen, nee, het zijn de bezoekers. Ik zit er net een kwartier en heb al uitgebreid kennis gemaakt met een Syrische vrouw en haar joekel van een e-sigaret, als ineens drie Marokkaanse meiden bij mij aanschuiven.

"Ey, drink je alcohol?" Het donkerblonde meisje wacht niet en geeft me een plastic bekertje. Ze opent een fles witte wijn, Lindeman's.

Haar vriendin in Kenzo-T-shirt haalt ondertussen met haar lange nagels een zak ijsblokjes open. Ze verdeelt wat lekkende brokken over de bekertjes. Voor zichzelf en haar vriendinnen trekt ze een paar smalle blikjes open.

"Wat is dat?" vraag ik terwijl ik naar de blikjes wijs.
"Mixdrankje. Soort gin-tonic," zegt ze.

Het stevigste meisje begint met wat bakjes smeerkaas, rucola, en plastic bestek wraps klaar te maken.

"Neem maar, schat. Dit is echt lekker," zegt ze tegen me.

Daarna begint het verhoor. Of ik ook hier in de buurt woon. Of ik een vriend heb. Wat voor werk ik doe. Waar ik op vakantie ben geweest. Blijkbaar geef ik de goede antwoorden, want na een minuut of vijf zegt de oudste: "Echt gezellig dat je bij ons zit, schat. Ik dacht ik eerst dat je zo'n saaie mocro was. De ideale schoondochter." Ze lachen hard.

De meiden blijken nichtjes. Beste vriendinnen ook, want ze zien elkaar elke dag. Met uitzondering van de afgelopen drie weken, want toen waren de twee jongsten op vakantie naar Marbella.

Nu is het weer tijd voor werk in een kledingwinkel (Kenzo-T-shirt), een studie marketing (de jongste) en het gat na een carrière als semiprofessioneel kickbokser (de blonde).

"Ik heb jullie echt gemist, man," zegt de blonde.

"Ach hoer, jij wou zelf niet mee."

De blonde trekt haar hemd uit. Een zwart kanten topje komt tevoorschijn. Kenzo-T-shirt trekt haar wenkbrauwen op en knikt richting een groepje meisje met hoofddoekjes op.

"Ja, wat? Ik trek aan wat ik wil. Dit is toch het strand?! Die meisjes kijken altijd. Ze3ma heilig."

De onderwerpen variëren van make-up tot ambities, van relaties tot familie. Ondertussen wordt het strand om ons heen steeds leger. Ik zeg een aantal keer dat ik naar huis moet, maar pas na de tiende keer voeg ik de daad bij het woord. Thuis stuur ik een appje om ze te bedanken voor de leuke middag.

Kenzo-T-Shirt antwoordt met twee hartjes­emoji's, twee kusjes, twee lachende gezichtjes en een duimpje: "Het was zeker een lekkere middag. Leuk je ontmoet te hebben en tot de volgende keer, insha'allah. Hele fijne avond en kusjes van de andere meiden. Wij zitten hier, nog lang niet naar huis."

Yasmina Aboutaleb (1986) rapporteert op vrijdag voor Het Parool vanuit de stad. Lees al haar columns terug in het archief. Reageren? yasmina@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden