Victor Raven.Beeld -

‘Ik ben trots op de hidjab die ik draag’

Het Parool Columnfestival

Het Parool Columnfestival is weer van start gegaan onder Amsterdamse middelbare scholieren. Deze week de beurt aan Victor Raven en Haneen Gooshan.

Victor Raven, Montessori Lyceum Amsterdam, 5 vwo: ‘Pak jongeren met messen beter aan’

Vijftig meter van mijn huis is laatst een jongen neergestoken die nog niet eens zijn veterstrikdiploma had. Je ziet steeds vaker dat kinderen met messen rondlopen. Het is alsof ze het zien als een spelletje, maar dat is het niet. Je hebt geen negen levens, je hebt er maar één. Daar kwam deze jongen die avond achter voor café ’t Pandje.

Ik vind het levensgevaarlijk dat iedereen zomaar met een mes kan rondlopen. Voor hetzelfde geld had mijn kleine broertje daar gestaan met zijn mes. Hij is even oud als het slachtoffer.

Ik zie te vaak in Diemen dat kinderen met messen rondlopen. Toen ik dit verhaal vertelde aan een vriend die ook in Diemen woont, zei hij: “O, bedoel je die­gene die was neergestoken op de Ouddiemerlaan, ik kende hem.” Dat was dus een ander geval. In één week twee verschillende slachtoffers in dezelfde buurt! De Ouddiemerlaan is nog geen minuut lopen vanaf ’t Pandje.

Moet ik straks met een kogelvrij vest of andere bescherming gaan lopen omdat als ik per ongeluk die jongen uit groep vijf verkeerd aankijk, hij mij neersteekt met zijn mes? Het mes dat hij in dezelfde tas heeft als de lunch die zijn moeder voor hem heeft klaargemaakt?

Ik voel mij een stuk minder veilig in mijn eigen buurt. Het is tijd dat de overheid vaker optreedt tegen jongeren met messen.

Voor henzelf, want het zijn jongeren die onverantwoordelijk zijn en niet weten wat ze doen. Eén fout en de rest van hun leven is verpest. Deel boetes uit, zodat het stopt. Als dat niet gebeurt, word ik straks zelfs bang van mijn buurjongetje op zijn driewieler.

Haneen Gooshan.

Haneen Gooshan, Ir. Lely Lyceum, 4 vwo: ‘Ik ben trots op de hidjab die ik draag’

Op bed liggend gaan mijn gedachten alle kanten op. Er zijn vragen die ik niet kan beantwoorden. Hoe kan het dat dit gebeurt in Nederland, een land van vrijheid en gelijkheid? Dat hoort toch niet? Misschien moet ik het maar gewoon accepteren en lekker slapen.

Als hidjabdraagster heb ik gemerkt dat er op een bepaalde manier naar mij gekeken wordt. Soms kun je zelfs zien dat mensen een hele lelijke gedachte in hun hoofd hebben. Nah, zeg ik dan, het boeit mij niet. Zij begrijpen mijn perspectief toch niet. Maar ik weet het niet meer. Is mijn 'Nah' echt een 'Nah'?

Hoewel Nederland een land is van vrijheid en gelijkheid, zien we niet altijd de juiste toepassing ervan. En dan heb ik het niet alleen over moslims, maar over allochtonen in het algemeen. We worden niet gelijk behandeld.

Het speelt bij de overheid, zo bleek bij de Belastingdienst, maar ook tussen mensen onderling. Mensen vergelijken me met terroristen of denken dat ik een onderdrukte moslima ben. Ik word niet eens meer beoordeeld op wie ik ben of op wat ik kan, maar tot welke groep ik behoor.

En ergens kun je het deze mensen niet kwalijk nemen, want wat je op het nieuws hoort over de islam, is niet bepaald positief. Maar vergeet niet dat het nieuws gebaseerd is op uitzonderingen.

En natuurlijk kan er plaats zijn voor een opinie tegen een bepaalde religie, maar dat moet toch niet tot uitsluiting leiden? Het zou vanzelfsprekender moeten worden dat we elkaar en elkaars beslissingen respecteren, ongeacht etniciteit en religie. Dat is geen politiek, maar menselijke rechtvaardigheid en gelijkheid.

Mensen weten niet dat ik trots ben op mezelf dat ik de hidjab draag. Omdat ik er dol op ben! Wat ze vaak ook niet beseffen, is dat ik eronder gewoon een meisje ben met een brein en gevoel voor humor. Met talenten en kwaliteiten. Dat ik ook gewoon een simpel en vredig leven wil leiden.

Maar ja. Ik denk dat ik moet accepteren dat ik hun besef niet in mijn handen heb. Toch de gedachte opzij leggen en slapen? Ik denk het wel. Slaap lekker.

Deze ruimte werd tijdens het reces van de gemeenteraad beschikbaar gesteld aan Amsterdamse ­scholieren: een samen­werking van productiehuis Nowhere en Het Parool. Volgende week begint Republiek Amsterdam weer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden