Massih HutakBeeld Artur Krynicki

Ik ben moe van me onveilig en machteloos voelen

PlusMassih Hutak

Ik ben moe. Moe van dingen uitleggen. Moe van onophoudelijk dingen uitgelegd krijgen. 

Moe van constant moeten dienen als hulplijn voor een spoedcursus bewustzijn van witte mensen. 

Moe van een spreekbuis zijn voor allerlei groepen waar ik mezelf niet toe reken. 

Moe van media die me onbeschoft en ongeïnformeerd benaderen en ook nog eens verwachten dat ik intussen hun werk doe. 

Moe van valse bondgenoten die aanhaken omdat onze strijd ‘cool’ is, maar die verder in hun hart en in hun lichaam niets voelen. Moe van dat moeten onderbouwen. Moe van mensen met privileges die vinden dat ik verantwoordelijk ben voor hun geluk. Moe van me verantwoordelijk voelen voor het geluk van anderen. Moe van moe zijn. Moe.

Ik ben moe. Moe van alle tijd, energie en middelen die ik niet kan stoppen in het maken van muziek, video’s, theaterstukken en boeken schrijven omdat er gestreden moet worden. Moe van me er niet bij neerleggen. Moe van dat weten. Moe van toch doorgaan. Moe van mensen en partijen verdedigen die, als het erop aankomt, waarschijnlijk geen seconde aan mij denken. Moe van witte breekbaarheid. Moe van zo veel mensen die zien hoe de wereld kapot gaat, maar toch niets doen.

Moe van mensen die werken in subsidiegenieke wijken, maar eigenlijk niets anders doen dan de plaats van een echte strijder bezet houden. Moe van mijn nooit naderende onzekere toekomst. Moe.

Ik ben moe. Moe van dag in, dag uit strijden en er dan achterkomen hoe diepgeworteld en lucratief problemen zijn. Moe van beseffen dat mijn generatie en ik waarschijnlijk de echte verandering niet zullen meemaken. Moe van geduldig zijn. Moe van niet gehoord en niet gezien worden. Moe van complimenten krijgen voor vanzelfsprekende dingen. Moe van geen complimenten kunnen ontvangen. Moe van niet optreden. Moe van afhankelijk zijn. Moe van oude mensen die nog nooit hebben leren luisteren, omdat ze het niet nodig hadden als over­levingsmiddel. Moe van altijd lachen. Moe van nederig doen. Moe van bescheiden zijn.

Ik ben moe. Moe van me machteloos voelen. Moe van toch elke keer weer, hoe klein ook, actie ondernemen. Moe van m’n stem laten horen. Moe van niet gehoord worden. Moe van niet luidruchtig genoeg zijn. Moe van wachten. Moe van cynische mensen. Moe van optimisten ondanks alles. Moe van me onveilig voelen. Moe van niet beschermd worden. Moe van afhankelijk zijn. Moe van mensen uitleggen dat zoiets als microagressie niet bestaat. Moe van de vanzelfsprekendheid waarin geweld en ongelijkheid alomtegenwoordig zijn in onze samenleving. Moe van als eerste wakker worden en als laatste slapen. Moe van altijd een excuus hebben. Moe van het ‘real houden’. Moe van sorry zeggen. Moe van gecorrigeerd worden. Moe van verbeteren. Moe.

Ik ben moe. Maar ik zal blijven strijden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden